ရနံ႔မရွိတဲ့ပန္း

ႏႈတ္ဆက္စကားေတြကိုခ်ည္း……

ေ႐ြး ေ႐ြးၿပီးမေျပာပါနဲ႔ ညီမေလးရယ္။

ရနံ႔မ႐ွိတဲ့ပန္းက မ်က္ႏွာငယ္လြန္းလွ

ခဏခဏ…. ငိုင္မေနပါရေစနဲ႔။



ခဏခဏ…. ငိုင္မေနပါရေစနဲ႔။

ခုဆို ငါ့ရယ္သံေတြကို ငါျပန္႐ွာလို႔မရ

ငါ့တက္ၾကြမႈကို ငါျပန္ရွာလို႔မရ

ပတ္၀န္းက်င္မွာ ငါတစ္ေယာက္တည္းေပ်ာက္ရွ

ငါနဲ႔….. ငါကပဲ အေ၀းဆံုးျဖစ္ေနခဲ့တယ္။



ငါနဲ႔….. ငါကပဲ အေ၀းဆံုးျဖစ္ေနခဲ့တယ္။

ညသန္းေခါင္ထဲက ႐ူးေၾကာင္ေၾကာင္အေတြးေအာက္မွာ

တစ္ေယာက္တည္း ဆြံ႕ဆြံ႕အအ

အိပ္မက္ထဲမွာေတာင္ ညီမေလးအျပံဳးကိုျမင္ရမယ္မထင္ဘူး။



အိပ္မက္ထဲမွာေတာင္ ညီမေလးအျပံဳးကိုျမင္ရမယ္မထင္ဘူး။

လက္ရွိညီမေလးကမၻာကို

ခဲခဲယဥ္းယဥ္း…….

ငါေလ တကယ့္ကို ခဲခဲယဥ္းယဥ္း ရွာခဲ့ရတာပါ။

မီးလွ်ံေပါင္းတစ္သိန္း အဲဒီမ်က္လံုးစိမ္းေတြနဲ႔လည္း

မၾကည့္ပါနဲ႔ ညီမေလးရယ္။



အဲဒီလို မၾကည့္လိုက္ပါနဲ႔ ညီမေလးရယ္။

ရနံ႔မရွိတဲ့ပန္းက…….

မ်က္ႏွာငယ္လြန္းလွ………။ ။

SBTV (စုဘူးတီဗီ) အစီအစဥ္ ၂၄. ၆. ၂၀၀၈ (အဂၤါေန႔)

SBTV (စုဘူးတီဗီ)



ဒီတစ္ေန႔တာအတြက္ SBTV ရဲ႕ ေဖ်ာ္ေျဖေရးအစီအစဥ္မ်ားကို တင္ဆက္ဖို႔ အခ်ိန္က်ေရာက္လို႔ လာခဲ့ ျပန္ပါၿပီ။ အစီအစဥ္တင္ဆက္သူမ်ားအျဖစ္ကေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း က်ေနာ္ “သူရႆ၀ါ”နဲ႔ က်မ “တခါတခါလွတဲ့ ၀ါ၀ါမ” တို႔ကပဲ ဆက္လက္တာ၀န္ယူသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။



SBTV ေဘာလံုးပြဲတိုက္႐ိုက္ထုတ္လႊင့္မႈအစီအစဥ္

သိပ္မၾကာေတာ့တဲ့ အခ်ိန္အတြင္းမွာပဲ စုဘူးဖန္ကလပ္(ရန္ကုန္)အသင္းနဲ႔ စုဘူးဖန္ကလပ္(မႏၱေလး) အသင္းတို႔ရဲ႕ ခ်စ္ၾကည္ေရးေျခသရမ္းပြဲႀကီးကို စတင္ေတာ့မွာျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်။ အထူးတန္းပြဲၾကည့္စင္ ေညာင္ပင္ ခြၾကားမွာတင္မက ရိုးရိုးတန္းပြဲၾကည့္စင္ လမ္းေဘးမွာပါ လာေရာက္ၾကည့္ရႈသူေတြမ်ားလွပါတယ္ခင္ဗ်။ ဒီပြဲဟာ အလြန္ထူးျခားတဲ့ ပြဲတစ္ပြဲလည္းျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်။ ဒီပြဲကို ရန္ကုန္စုဘူးအသင္း က သု၀ဏၰကြင္းထဲမွာ က်င္းပေစ ခ်င္သလို မန္းစုဘူးအသင္း ကလည္း ဗထူးကြင္းမွာက်င္းပေစခ်င္တယ္ဆိုၿပီး ျငင္းခံုၾကရာကေန ေဘာလံုးမကန္ ခင္ လူခ်င္းကန္ကုန္ၾကမွာစိုးတဲ့အတြက္ ဒိုင္လူႀကီးျဖစ္တဲ့ ကိုကီလိုက ရန္ကုန္-မႏၱေလး မိုးယိုေလယို အေ၀းေျပး လမ္းမႀကီးေပၚမွာ က်င္းပဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္ခင္ဗ်။

က်ေနာ္ေၾကျငာေနတဲ့အခ်ိန္မွာပဲ ႏွစ္သင္းစလံုး ဖုတ္ဖက္ခါၿပီး လမ္းမေပၚတက္လာၾကပါတယ္ခင္ဗ်။ အဲ… ႏွစ္သင္းစလံုးကလည္း အျဖဴေရာင္ေတြခ်ည္းပဲ ၀တ္ဆင္ထားၾကပါတယ္ခင္ဗ်။ အက်ီၤလည္း ဘယ္သူမွ ျပန္ မလဲၾကပါဘူးခင္ဗ်။ အဲဒီမွာ ဒိုင္လူႀကီးကိုကီလိုက အိတ္ထဲက ႏွစ္ဆယ္တန္ႏွစ္ရြက္ကို ထုတ္တယ္ခင္ဗ်။ ၿပီးေတာ့ ႏွစ္ဘက္အသင္းေခါင္းေဆာင္ေတြကို အႏိုင္အ႐ံႈးဘူႀကီးပြတ္ခိုင္းတယ္ခင္ဗ်။ ခုဆို ဒိုင္လူႀကီးရဲ႕ဆံုးျဖတ္ခ်က္အရ ရန္ကုန္စုဘူးအသင္းက အက်ီၤခၽြတ္ကန္မွာျဖစ္ၿပီး မန္းစုဘူးအသင္းကေတာ့ ေဘာင္းဘီခၽြတ္ကန္မွာျဖစ္ပါတယ္ခင္ ဗ်။

အဲ…. စပါၿပီခင္ဗ်။ ရန္ကုန္စုဘူးအသင္းက ဖာနန္ဒိုဒတ္ကေလာ့ ဆြဲတယ္ခင္ဗ်။ ထပ္ဆြဲတယ္ခင္ဗ်။ ေဘာလံုးကိုမဆြဲပဲ မန္းစုဘူးအသင္းက မာဘရာဟီေဇဗစ္ရဲ႕ဆံပင္ကုိ သြားဆြဲတာပါခင္ဗ်။ ဒိုင္လူႀကီးကိုကီလိုက အ၀ါကဒ္ထက္ပိုထိေရာက္တဲ့ ဓါးမႀကီးျပၿပီး သတိေပးပါတယ္ခင္ဗ်။ မာဘရာဟီေဇဗစ္ ကုန္တင္တယ္ခင္ဗ်.. အဲ ေလ.. ကန္တင္တယ္ခင္ဗ်။ အဲဒီေဘာလံုးကို ရန္ကုန္စုဘူးအသင္းက ပင္နယ္လ္ဒင္ဂြင္းက လည္ပင္းနဲ႔ဖမ္းထိန္း တယ္ခင္ဗ်။ အေသသတ္ပါတယ္ခင္ဗ်…. အဲ.. ေသသပ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ လည္ဇလုပ္ႀကီး အထဲ၀င္သြား တဲ့အတြက္ ပင္နယ္လ္ဒင္ဂြင္း သတိလစ္သြားပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ ဒိုင္လူႀကီးကိုကီလုိက ဘာဂ်ာမႈတ္ၿပီး “ဖဲပေလး… ဖဲပေလး” လို႔ေအာ္တယ္ခင္ဗ်။ ရန္ကုန္စုဘူးအသင္းက လူစတီယာႏိုလိန္နယ္လ္ဒိုက ဖဲထုပ္ခ်ၿပီး ကုလားဖန္ထိုး ပါတယ္ခင္ဗ်။ ဒါကို ဒိုင္လူႀကီးက ဖဲပေလးဆိုတာ ဖဲကစားခိုင္းတာမဟုတ္ဘဲ (Fair Play) လို႔ေျပာတာဆိုၿပီး လူစတီယာႏုိလိန္နယ္လ္ဒိုကို အုတ္နီခဲျပၿပီး သတိေပးထားပါတယ္ခင္ဗ်။ အခုဆို မန္းစုဘူးအသင္းက အန္ဒီနီၿမဲ ကန္တယ္ခင္ဗ်။ ေနာက္တစ္ခ်က္ကန္တယ္။ ထပ္ကန္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။ ဒါေပမယ့္ ေဘာလံုးကိုကန္တာမဟုတ္ဘဲ ဖာနန္ဒိုဒတ္ကေလာ့ကို ေဆာင့္ကန္တာေၾကာင့္ ဒိုင္လူႀကီးက ေထာင့္ကန္ေဘာမဟုတ္တဲ့ ေဆာင့္ကန္ေဘာ ေပး ထားပါတယ္ခင္ဗ်။ အဲဒီေဘာလံုးကိုကန္ဖို႔ ပင္နယ္လ္ဒင္ဂြင္းက တည္ထားပါတယ္ခင္ဗ်။ အဲ.. မာစီဒီးစ္က ၀င္ကန္ တယ္။ အဲဒါကိုမွ ကြန္တိန္နာႀကီးက ထပ္ကန္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

က်ေနာ္ေၾကျငာေနစဥ္အခ်ိန္အတြင္းမွာပဲ အေ၀းေျပးလမ္းမႀကီးေပၚကို ကားေတြတစ္စီးၿပီးတစ္စီး ျဖတ္ လာေနၾကၿပီျဖစ္တဲ့အတြက္ ဒိုင္လူႀကီးကိုကီလိုက ပြဲကိုရပ္နားတဲ့အေနနဲ႔ ပြဲသိမ္းဘာဂ်ာမႈတ္ထားလိုက္ပါၿပီ ခင္ဗ်ား။



SBTV မီးသတိေပးသီခ်င္းအစီအစဥ္

ဒီတစ္ခါ အက်ိဳးျပဳမီးသတိေပးသီခ်င္းကိုဆိုဖို႔ အလွည့္က်လာတာကေတာ့ ဂ်ဴးျမစ္ေလးရဲ႕ ဆိုေအာ္ႏို ျဖစ္ ပါတယ္ခင္ဗ်န္။

“မဂၤလာပါရွန္…. မီးက မီးသတိေပးတဲ့အေနနဲ႔ မီးသတိျပဳသီခ်င္းေလးကို ဆိုျပပါရေစရွန္…..”

“မီးေဘးေရွာင္လို႔…. မေလာင္ခင္႐ိႈ႕ၾကပါ…အဲေလ….မေလာင္ခင္တားၾကပါ…. ရန္သူထိုမီးကို အၾကြင္း အက်န္ထားရင္ မွားၾကေတာ့မွာ…. အမႈိက္ကစ ေလာင္တတ္တာမို႔ အိမ္တြင္းအိမ္ျပင္ ေရဖ်န္းေစခ်င္တာ…. လူတိုင္း လူတိုင္း မီးၿမိွဳက္ၾကပါရွန္…. အဲေလ… မီးသတိျပဳပါရွန္…..ဒန္.. ဒန္္…”



SBTV ေဗဒင္အစီအစဥ္

အခုထပ္မံတင္ဆက္မယ့္ အစီအစဥ္ကေတာ့ နာမည္ေက်ာ္ေဗဒင္ၾဆာမ ေဘာ့စနီးယားျပန္ ၿမိဳင္မဟာခ်မ္း ခ်မ္းေလးရဲ႕ ဟိုလြဲဒီျပင္ ေရႊေဗဒင္က႑ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ႐ႈစားေတာ္မူၾကပါ ခင္ဗ်န္။

“ဟုတ္ကဲ့… တမီးလ္ကေတာ့ သူပုန္ျဖစ္ပါတယ္….အဲ…ေခ်ာတီး… တမီးကေတာ့ ေဘာ့စနီးယားျပန္ ၿမိဳင္မ ဟာ ခ်မ္းခ်မ္းေလး ဖစ္ပါတယ္။ ထုခ်ိန္ကစပီး ခုနစ္ရက္တားတမီးေဗဒင္ကို ေဟာပါေတာ့မယ္….

တနဂၤေႏြတားတမီးေတြအတြက္…. အထူးကံေကာင္းတဲ့လ ဖစ္ပါတယ္… မေသရံုတမယ္ေလး ကားတိုက္ ခံရရံုနဲ႔ ေလ်ာ္ေၾကးသိန္းခ်ီပီး ရႏိုင္ပါတယ္…. ေဆာင္ထားသင့္တဲ့အေဆာင္ကေတာ့…. ဓါတ္ႀကိဳးဖစ္ပါတယ္…. ယၾတာကေတာ့… ေညာင္ပင္ေအာင္မွာ ႐ွဴ႐ွဴးေပါက္ပါ….

တနၤလာတားတမီးေတြလည္း …. ကံေကာင္းပါတယ္…..အထူးတျဖင့္ ႏိုင္ငံဂ်ားေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြဆီက မေမွ်ာ္လင့္တဲ့လက္ေဆာင္မ်ိဳး ရႏုိင္ပါတယ္….. ေဆာင္ထားသင့္တာကေတာ့ ဂံုနီအိတ္ျဖစ္ပါတယ္…. ယၾတာက ေတာ့ အိမ္ေရွ႕ျဖတ္သြားတဲ့ ေစ်းသည္မွန္သမွ်ကို လာပါဦးလို႔ေထာ္လိုက္ပါ..

အဂၤါတားတမီးေတြကေတာ့…. ေတာ္ေတာ္ႀကီးကို ကံဆိုးေနတဲ့အခ်ိန္ဖစ္ပါတယ္…. ေျခေထာက္ေပၚ မီးပူ ျပဳတ္က်ကိန္းခ်ိပါတယ္…. ဒီထက္ပိုၿပီးကံဆိုးရင္… အဲဒီေျခေထာက္ႀကီးပုပ္ၿပီး ျဖတ္ပစ္ရကိန္းရွိပါတယ္….. ဒီထက္ ထပ္ၿပီး မဟားဒယားကံဆိုးရင္ေတာ့…. ဆရာ၀န္က ပုပ္တဲ့ေျခေထာက္နဲ႔ ေကာင္းတဲ့ေျခေထာက္ကို မွားျဖတ္ပစ္မိ ပါလိမ့္မယ္….. ေဆာင္ထားသင့္တာကေတာ့…. ထီးစုတ္ဖစ္ပါတယ္…. ယၾတာေပးရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဘတ္စ္ကား မွတ္တိုင္မွာ ကားခမရွိဘူး..ကားခမရွိဘူးလို႔ ခပ္က်ယ္က်ယ္ ဆယ္မိနစ္ခန္႔ေအာ္ပါ…

က်န္တဲ့ ၾကာတာပေတး၊ ေသာၾကာ၊ စေန၊ ဗုဒၶဟီး တားတမီးေတြကိုေတာ့ အာရံုမရေတးတဲ့အတြက္ မေဟာေသးပါဘူးရွင္….. ေဘာ့စနီးယားကေန ေနာက္တစ္ေခါက္ ျပန္လာရင္ေဟာပါမယ္…..”



SBTV ေနာက္တစ္ေန႔အစီအစဥ္

ဒီကေန႔ေတာ့ ေဘာလံုးပြဲလႊင့္ရင္းနဲ႔ပဲ အခ်ိန္ကုန္သြားလို႔ က်န္အစီအစဥ္မ်ားကို ေနာက္တစ္ေန႔အစီအ စဥ္ထဲ ထည့္လိုက္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေန႔အစီအစဥ္မ်ားကိုေတာ့ အင္တာနက္ဖိုးရွိရင္ လႊင့္မွာျဖစ္ၿပီး အင္တာ နက္ဖိုးမရွိရင္ မလႊင့္ပါဘူးဆိုတဲ့အေၾကာင္း သတင္းေကာင္းပါးအပ္ပါတယ္ခင္ဗ်န္။

SBTV (စုဘူးတီဗီ) အစီအစဥ္ ၂၃. ၆. ၂၀၀၈ (တနလၤာေန႔)

အခုအခ်ိန္ကစၿပီး အြန္လိုင္းေဖ်ာ္ေျဖေရးခ်ယ္နယ္လ္တစ္ခုျဖစ္တဲ့ SBTV (စုဘူးတီဗီ) ကေနၿပီး ဖတ္႐ႈသူ ပရိသတ္အေပါင္း မ်က္စိေညာင္းၿပီး၊ စိတ္ပါေနာက္သြားရေလေအာင္ ရည္႐ြယ္ၿပီး လိုင္းေပါင္းစံုေဖ်ာ္ေျဖေရးမ်ားကို စတင္ တင္ဆက္ပါေတာ့မယ္။ အစီအစဥ္တင္ဆက္သူ (Presenter) အျဖစ္ က်ေနာ္ “သူရႆ၀ါ”နဲ႔ က်မ “တခါတခါလွတဲ့၀ါ၀ါမ” တို႔က တာ၀န္ယူပါမယ္ ခင္ဗ်န္။ (မွတ္ခ်က္ - ခင္ဗ်ာႏွင့္ရွန္ ႏွစ္သံေပါင္းထြက္ရာမွ ခင္ဗ်န္ ျဖစ္သြားရျခင္းျဖစ္ပါသည္)



SBTV သတင္းအစီအစဥ္

သတင္းေခါင္းစဥ္ - မိုင္စုဘူးေဒ့ါကြန္းမွ အြန္လိုင္းအလြမ္းဘုရင္ကိုၿဖိဳးႏြယ္၏ သတ္ပံုမွားသည့္ပါး။

သတင္းမစံုမလင္မွာ … အဲေလ သည္းခံေတာ္မူပါခင္ဗ်န္…. သတင္းအစံုအလင္မွာ….. ယမန္ေန႔ညေန အရုဏ္တက္ရွစ္နာရီေလာက္က ၄င္းခ်စ္ႀကိဳက္ေနသည့္ေကာင္မေလးအား ရည္းစားစာေပးရန္အလို႔ငွာ ကိုၿဖိဳးႏြယ္ တစ္ေယာက္ သူမ၏အိမ္သို႔ေရာက္ရွိခဲ့ပါသည္။ ေမာ္ဒန္ကဗ်ာဆရာတစ္ဦးျဖစ္သည္ႏွင့္အညီ သူေရးသည့္စာကို ပင္ သူနားမလည္ပဲ…. အဲ … သည္းခံေတာ္မူပါခင္ဗ်န္…. ေမာ္ဒန္ကဗ်ာဆရာတစ္ဦးျဖစ္သည္ႏွင့္အညီ ဖြဲ႔ႏြဲ႔မေနဘဲ “မင္း ကိုယ့္ကိုဘယ္ေလာက္မုန္းမုန္း ကိုယ္ကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွမမုန္းပါဘူး ညေရးရယ္” ဟူ၍ တေၾကာင္းတည္း ေရးထားေသာစာကို ေပးလိုက္ပါသည္။ ထိုစာကိုဖတ္အၿပီးတြင္ အံ့အားသင့္ဖြယ္ရာ ကိုၿဖိဳးႏြယ္အား သူ၏ခ်စ္တံုး ေလးမွ အသံေအာင္စြာျဖင့္ “ေျဖာင္”ခနဲ ခ်စ္အေျဖေပးလိုက္ပါေတာ့သည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ညကမူးမူး ျဖင့္ေရးရေသာေၾကာင့္ (ေခါင္းမူးတာေျပာပါတယ္)ဲ “ဟထိုး”ႏွင့္ “တေခ်ာင္းငင္” မွားကာ “မင္း ကိုယ့္ကိုဘယ္ ေလာက္မွန္းမွန္း ကိုယ္ကေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွမွန္းပါဘူး ညေရးရယ္” ဟု ျဖစ္သြားေသာေၾကာင့္ပင္ျဖစ္ပါသည္။ ဤ တြင္ သတင္းမ်ားကို ေၾကျငာလို႔ၿပီးပါၿပီခင္ဗ်န္။ ။



SBTV ေတးဂီတအစီအစဥ္

ယခုတဖန္ တင္ထြက္ဖို႔ အဲ… တင္ဆက္ဖို႔အလွည့္က်လာတာကေတာ့ ကာလကတၱားမွာ ဂီတဂရမ္မီ အုတ္နီခဲဆုေပါင္း ၃၇၈ ဆုတတိတိရယူလာခဲ့တဲ့ အဆိုေတာ္မေလး ဆမာဆူခၽြတ္ကရီးပဲျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်န္။ စိတ္ပ်က္႐ႈစားေတာ္….. အဲေလ…. ဆက္လက္ရႈစားေတာ္မူၾကပါခင္ဗ်န္။

“အမာတခါ…… စဒီးမားဒန္……….. အဒယ္….. ဟေရး……. ခ်ာပါတီဂ်ေလဘီ…….” (ထိုသို႔ ငါးမိနစ္ခန္႔ ဆြဲဆြဲငင္ငင္ေအာ္ၿပီးမွ) “အင္ထဒို၀င္လို႔ ပီးဘာဘီခ်င္….. သီခ်င္းစဆိုပါေဒါ့မယ္…. နားဆင္ေဒၚမူၾကဘာခ်င္…..”

“ဆမာဆူ႔ဆာရီဖိုး ပါနီရွာရဒယ္….. ကန္ကေလးခ်ာပါတီဖိုး ပါနီရွာရဒယ္….. ဟေရး မိသားစုခါနာဖိုး ပါနီရွာ ရတယ္…… x + ၀ = @ # $ * + ၀ x ”

(ထို႔ေနာက္ ဆမာဆူခၽြတ္ကရီးက ဆက္၍) “သီခ်င္းေလးထဲက ပရိသတ္ႀကီးမတိဘူးလို႔ ထင္ဒါေလးေဒြ ေျပာျပပါမယ္ခ်င္….. ပါနီက ပိုက္ဆံျဖစ္ပါတယ္၊ ကန္ကေလးဆိုတာက အားႀကီးခ်စ္ဖို႔ေကာင္းဒဲ့ ခ်စ္ခ်စ္ျဖစ္ပါဒယ္၊ ခါနာကေတာ့ ထမင္းျဖစ္ပါတယ္……. ေက်းဇူးတင္ဘာဒယ္ခ်င္…..”



SBTV ေၾကာ္ျငာအစီအစဥ္

“လိန္လိန္တို႔ကေတာ့ အိုးတိုက္ဖြဲျပာနဲ႔တိုက္တဲ့ မိန္းကေလးကိုပဲ ယူ…… မွာ…..”

(ကုန္ပစၥည္းအမည္ - လိန္လိန္ငယ္ငယ္ အိုးတိုက္ဖြဲျပာ

သရုပ္ေဆာင္ - လူလိန္)



“ေဇေဇးရဲ႕အသားေလး ဒီလိုမည္းေျပာင္ေပ်ာက္ရွေနတာ ေဟာဒီ Perfume တံဆိပ္ အသားပြဆပ္ျပာကို မွန္မွန္တိုက္လို႔ပါ။ ဒီဆပ္ျပာဟာဆိုရင္ ေခြးေလွးယားသီးကေနေဖာ္စပ္ထားတဲ့ ယားနာပါဖြန္း အမ်ိဳးအစားပါ။ တိုက္ေလ…. ယားေလ… ယားေလ…. တုိက္ေလနဲ႔ ထူးျခားတဲ့ စပ္ဖ်င္းဖ်င္းအရသာမ်ိဳးကို ခံစားေစရပါမယ္။ ဒါ့ျပင္ ၾကြက္ခ်စ္ေစတဲ့ ၀က္သားန႔ံဆပ္ျပာအဆီကိုလည္း အသစ္စီမံထုတ္လုပ္ဖို႔ ၾကံစည္ေနေၾကာင္း သတင္းေကာင္းပါး အပ္ပါတယ္”

(ကုန္ပစၥည္းအမည္ - Perfume အသားပြဆပ္ျပာ

သရုပ္ေဆာင္ - မာေဇး)



SBTV ပေဟဠိရမ္းေဆာ္အစီအစဥ္

ဒီအစီအစဥ္ေလးမွာ ဒီေန႔ပါ၀င္ဆင္ႏႊဲဖို႔ အလွည့္က်လာတာကေတာ့ ေမာင္ေလး၀ိုင္ျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်န္။ ဒီ အစီအစဥ္ကို အဓိကကူညီပံ့ပိုးေပးတဲ့ Main Sponsor ကေတာ့ ေရႊဘုန္းလူႏွင့္ မယားပါသားမ်ား ဇာေဘာ္လီ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီပေဟဠိရမ္းေဆာ္အစီအစဥ္မွာ ေမးခြန္းေလးကိုမွန္ေအာင္ေျဖႏုိင္ရင္ ဆုေရြးခ်ယ္ခြင့္ကို ရရွိမွာျဖစ္ပါ တယ္။ ကဲ…. စလိုက္ၾကရေအာင္။

“ဒီေန႔ရဲ႕မေန႔က တနဂၤေႏြေန႔ျဖစ္ၿပီး ဒီကေန႔ရဲ႕ဖိန္းႏြဲခါရဲ႕ သန္ဘက္ခါက စေနေန႔ျဖစ္တယ္ဆိုရင္ ဒီေန႔ ဘာေန႔ျဖစ္မလဲ….. ေသခ်ာစဥ္းစားၿပီးေျဖပါ”

“အင္း …. ဒီေန႔ဟာ ရံုးတက္ရက္ျဖစ္ပါတယ္”

“မွန္ပါတယ္ကြယ္…. ေမာင္ေလး၀ိုင္ရဲ႕အေျဖ ေသာက္ေသာက္လဲကို မွန္ပါတယ္…. ဒီေတာ့ ေရႊဘုန္းလူႏွင့္ မယားပါသားမ်ား ဇာေဘာ္လီကခ်ီးျမွင့္မယ့္ဆုေတြကို ေရြးခ်ယ္ခြင့္ရွိသြားပါၿပီေနာ္…. ေမာင္ေလးနဲ႔အတူ ကူညီေရြး ခ်ယ္ေပးဖို႔ မငယ္ကိုလည္း ဖိတ္ေခးထားပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ Presenter အျဖစ္ ကိုေဇာ္၀င္းျမတ္က ေမတၱာမဲ့ ကူညီ ပါလိမ့္မယ္…. ေရြးနည္းကေတာ့ သိမွာပါေနာ္… ေပးထားတဲ့ဆုေတြထဲက တစ္ခုခ်င္းဖယ္ထုတ္သြားၿပီး တစ္ခုမွမက်န္ရင္ အိမ္ျပန္လို႔ရပါၿပီ… အဲေလ… ေနာက္ဆံုးက်န္တဲ့တစ္ခုက ေမာင္ေလးအတြက္ပါ… ေမာင္ေလး ကံေကာင္းပါေစကြယ္”

(ကူေရြးမည့္ မငယ္က ၀ိုင့္ ေဘးနားသို႔ကပ္လာၿပီး)

“ေမာင္ေလး…. ဘာမွမပူနဲ႔သိလား…. မမကူေရြးေပး မွာေပါ့…. ညွင္းညွင္းညွင္း….”

(Presenter ကိုေဇာ္၀င္းျမတ္ တက္လာၿပီး)

“ကဲ… ညီေလး စလိုက္ၾကရ … ရ….”

“ကလင္ ကလင္ ကလင္”

“ခဏေလးေနာ္ညီ…. ဖုန္းလာလို႔….”

(ဖုန္းကိုေကာက္ကိုင္လိုက္ၿပီး)

“ဟယ္လို… ဟုတ္က့ဲ…. ဟုတ္ကဲ့…. ေမးၾကည့္လုိက္မယ္ေလ…”

(ဖုန္းခ်လိုက္၍ ၀ိုင့္ဘက္လွည့္လိုက္ၿပီး)

“ကဲ… ညီေလး… တစ္ခုမွမေရြးဘဲ ခုကတည္းကရပ္လိုက္မယ္ဆိုရင္ ညီေလးကို အိမ္ျပန္ဘတ္စ္ကားခနဲ႔ ေရခဲေရဖိုးခ်ီးျမွင့္ပါမယ္တဲ့…. ဘယ္လိုလဲ”

“ဟမ္… မရပ္ပါဘူး… ေရြးမွာေပါ့”

(ထို႔ေနာက္ မငယ္ႏွင့္ ၀ိုင္ အနည္းငယ္တိုင္ပင္၍)

“နံပါတ္ ၃ ကိုအရင္ ပယ္မယ္”

“ဟုတ္ပါၿပီ …. ညီေလးပယ္လိုက္တာကို ၾကည့္ရေအာင္…. ကဲ.. ညီေလးပယ္လိုက္တာကေတာ့ အထူးဆု ျဖစ္တဲ့ စပရိန္စိန္စီဇာေဘာ္လီပါတဲ့ဗ်ား”

(ထိုအခါ မငယ္က ၀ိုင့္ဘက္သုိ႔ ေဒါသတၾကီးလွည့္၍ ေခါင္းကိုလွမ္းေခါက္ၿပီး)

“ဟင္… နင္ေတာ္ေတာ္ အသံုးမက်တဲ့ေကာင္… နင္ေတာ္ေတာ္ လပ္ကီးမရွိတဲ့ေကာင္”

(၀ုိင္က မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္၍)

“နံပါတ္ ၂ ထပ္ပယ္တယ္”

“ဟုတ္ပါၿပီ… ညီေလး ထပ္ပယ္လိုက္တာကေတာ့ သံေယာဇဥ္ႏွင့္ ဥစၥာေစာင့္မ်ားေရႊဆိုင္က ခ်ီးျမွင့္တဲ့ သိန္းသံုးေထာင္တန္ ေရႊသြားၾကားထိုးတံပဲျဖစ္ပါတယ္….. ကဲ… ေနာက္ဆံုးက်န္တဲ့ႏွစ္ဆုထဲက တစ္ဆုကိုပယ္ပါဦး ညီေလးေရ….”

(မငယ္က ၀ိုင့္ ေခါင္းကိုထပ္ေခါက္၍)

“ဟင္….. နင္ေတာ္ေတာ္ အသံုးမက်တဲ့အေကာင္…. နင္ေတာ္ေတာ္ေခါင္းမရွိတဲ့အေကာင္…. နင္ေတာ္ ေတာ္ လပ္ကီးမရွိတဲ့အေကာင္….. ငါေရြးျပမယ္ၾကည့္ထား….. နံပတ္ ၄ ပယ္မယ္”

“ဟုတ္ပါၿပီဗ်ာ ဒီတစ္ခါထပ္ပယ္လိုက္တာကေတာ့ မာမီစိုးမိုးႏွင့္ အေခ်ာ္တေကာက္မ်ား အလွျပဳျပင္ေရးမွ ခ်ီးျမွင့္တဲ့ ေငြသားစစ္စစ္ ခ်ည္မွ်င္ဆံပင္တု ျဖစ္ပါတယ္…. ေနာက္ဆံုးက်န္တဲ့ဆုဟာ …. ညီေလးရမယ့္ဆုျဖစ္သြား ပါတယ္….. အဲဒီဆုေလးကိုၾကည့္ရေအာင္….. ကဲ…. ညီေလး ၀ိုင္ ရသြားတာကေတာ့ ဘာမွမပါကံစမ္းမဲ ပါတဲ့ဗ်ား ဒါေၾကာင့္ ညီေလး….. အိမ္ျပန္ခ်င္ျပန္လို႔ရပါၿပီ….. ညီေလး ၀ိုင္ ကို ကူညီေခ်ာက္တြန္းေပးခဲ့တဲ့ မငယ္ကိုလည္း ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါတယ္…… ေနာက္လာမယ့္အစီအစဥ္ေတြမွာလည္း ခုလိုအခ်ိန္ကုန္လူပန္းၿပီး ဗလာဆုေလး ေတြ ရယူဖို႔ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ ပေဟဠိရမ္းေဆာ္အစီအစဥ္မွာပါ၀င္ၾကပါလို႔ တိုက္တြန္းရင္း…..”



SBTV ေနာက္တစ္ေန႔အစီအစဥ္

က်ေနာ္တို႔ SBTV (စုဘူးတီဗီ) ရဲ႕ (၂၄. ၆. ၂၀၀၈) မနက္ျဖန္အစီအစဥ္မ်ားကို လႊင့္ခ်င္လႊင့္မယ္၊ မလႊင့္ခ်င္မလႊင့္ဘူးဆိုတဲ့အေၾကာင္း ႀကိဳတင္ေၾကျငာအပ္ပါတယ္။ SBTV (စုဘူးတီဗီ) နဲ႔ ပူးေပါင္းပါ၀င္ၿပီး အစီအ စဥ္သစ္ေတြကို ထုတ္လႊင့္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ ThuRaThaWah's Profile (Mysuboo.com) ကို ဆက္သြယ္ အေၾကာင္းၾကားႏုိင္တယ္လို႔ သတင္းေကာင္းပါးအပ္ပါတယ္ခင္ဗ်န္။

တမလြန္၏ အနားစြန္း၀ယ္

မျမင္ရတဲ့ေကာင္က

ေရွ႕ကို…. တေရြ႕ေရြ႕တိုးလာတယ္။

ပကတိ သိုသိပ္နက္နဲစြာ….



တခါတခါ လွစ္ခနဲေခ်ာင္းၾကည့္တယ္၊

တခါတခါ ကိုယ္ထင္ျပသတိေပးတယ္၊

ေသခ်ာမၾကည့္ရင္…..

အစြယ္ေတြပါမွန္းမသိရဘူး။



ဒီေကာင့္မွာ…… လက္ေခ်ာင္းေတြရွိတယ္။

ပစၥည္းဥစၥာကို မမႈတဲ့….

ေတာင့္တင္းေသာ ကိုယ္ခံအားကိုမမႈတဲ့….

ထုထည္ႀကီးႀကီးလက္ေခ်ာင္းေတြ ရွိတယ္။

လက္ယပ္ေခၚလိမ့္မယ္…. တျဖည္းျဖည္းခ်င္း



ဒီေကာင္က……. ကိုယ္ေဖ်ာက္တတ္တယ္။

ခါးသလား.. ခ်ိဳသလား…

ညိဳသလား…မည္းသလား….

သည္းသလား…. ပါးသလား…..

က်ဳပ္တို႔မျမင္ရေအာင္ ခပ္၀ွက္၀ွက္ေနတယ္။

ဒါေပမယ့္….. အနီးကပ္ဆံုး။



ဒီေကာင့္မွာ…. ေမးခြန္းေတြရွိတယ္။

ဘာလုပ္ခဲ့သလဲ….

ဘာလုပ္ေနသလဲ….

ဘယ္ကိုသြားခ်င္လဲ…..

အထပ္ထပ္ေမးေနက် ေမးခြန္းေတြရွိတယ္၊

ဒါေပမယ့္…. အေျဖတစ္ခုတည္းပဲ

ထပ္တလဲလဲ လက္ခံျပန္တယ္။

“မင္းျပဳသမွ်က မင္းကုသလ” ပဲ။



မျမင္ရေအာင္ ကိုယ္ေဖ်ာက္ၿပီး………

လက္ေခ်ာင္းမည္းမည္းႀကီးေတြကို သံုးၿပီး…….

အစြယ္ေတြကို (တခါတခါ) လွစ္ျပၿပီး………..

ေမးခြန္းေတြေမးၿပီး………

က်ဳပ္တို႔နားကို တျဖည္းျဖည္းခ်င္း…

ဒီေကာင္တိုးလာေတာ့တယ္။

အဲ့ဒီေနာက္…… အရာရာ တိုးတိတ္ေမွာင္မိုက္စြာ……………….။ ။

လူအေၾကာင္း

အားမနာတမ္းေျပာရရင္

မင္းတို႔သစၥာတရားက ေျခသံမလံုေတာ့ဘူး။

လိပ္ျပာျဖဴျဖဴေတြ မင္းတို႔ကိုယ္ထဲမရွိေတာ့ဘူး။

ဒီကမၻာခမ်ာလည္း ေမာပန္းရွာေရာ့မယ္။

ငါသိခ်င္တာက

တိုက္စားခံေနရေသာ စာနာေထာက္ထားမႈေတြအေၾကာင္း

ေျပာၾကေၾကးဆို

မီးေဘး ေရေဘး...

သဘာ၀ေဘးအႏၱရာယ္မဟုတ္ေၾကာင္း

ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ ငါက်မ္းက်ိန္မယ္။

ေသခ်ာေနခဲ့တာက

အဲဒါ အတၱရဲ႕ေဘးထြက္ပစၥည္းပဲ။

ကမၻာလည္တိုင္း

မင္းတို႔လိုက္မလည္ခ်င္ၾကပါနဲ႔။

တကယ္ဆို...

လူေတြရဲ႕အသိမွာ

လူေတြပဲ ထိပ္ဆံုးကရွိေနၾကဖို႔ေကာင္းတယ္။

က်ေနာ္လန္႔တဲ့ ေပတိေပကပ္ေကာင္မေလး

ဒီပိုစ့္ေလးကေတာ့ ဟိုးအရင္က က်ေနာ္အရမ္းခ်စ္တဲ့ေကာင္မေလးနဲ႔ မျပတ္ခင္ေရးထားခဲ့တာပါ။ ရယ္စရာေလးမို႔လို႔ေရးခဲ့တာပါ။ ဒါေပမယ့္ ခုေတာ့ သူနဲ႔ျပတ္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ျပန္တင္ဖို႔ျဖစ္လာတယ္။ အင္း...... က်ေနာ့္အတြက္ေတာ့ အမွတ္တရေလးတစ္ခု၊ လြမ္းစရာေလး တစ္ခုပါဗ်ာ။ ဖတ္ၾကည့္ေပး ၾကပါဦး။

က်ေနာ္လန္႔တဲ့ ေပတိေပကပ္ေကာင္မေလး

က်ေနာ့္မွာ (ထံုးစံအတိုင္းေျပာရရင္) သိပ္ခ်စ္ရတဲ့ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ရွိပါတယ္။ သူက ေပကပ္ ကပ္ႏုိင္တဲ့ ေကာင္မဆိုးေလးေပါ့။ က်ေနာ္ဆိုးတာထက္ကိုသူက အဆ၂၀တိ္တိ ဆိုးပါတယ္။ ဘယ္လိုဆိုးလဲေတာ့ မေမးၾကနဲ႔ေပါ့ဗ်ာ။ ကိုယ့္ရည္းစားမေကာင္းေၾကာင္းကို က်ေနာ္က ဘာလို႔ေျပာရမွာလဲေနာ့။ က်ေနာ္နဲ႔ မႀကိဳက္ခင္ ကတည္းက က်ေနာ္က သူ႔ကိုလန္႔ပါတယ္။ စဥ္းစားၾကည့္ေလ။ က်ေနာ့္ကိုျပန္ႀကိဳက္မယ္တဲ့။ ဒါေပမယ့္ သူက ကၽြန္ေတာ့္“ကိုကို”လုပ္ၿပီး က်ေနာ္ကသူ႔ရဲ႕ “၀ါ” လုပ္ရမယ္တဲ့ဗ်ာ။ မလန္႔ပဲေနမလား။ သူမ်ားေတြကို အၿမဲတမ္း ၾကပ္လာခဲ့တဲ့ေကာင္က သူနဲ႔ပထမဆံုး စေတြ႔တဲ့ေန႔မွာတင္ လိမ့္ေနေအာင္ခံရပါေတာ့တယ္။ အဲဒီအေၾကာင္း စဥ္း စားမိရင္လည္း ရယ္ခ်င္တယ္။

အဲဒီေန႔က သူနဲ႔က်ေနာ္နဲ႔ အျပင္မွာေတြ႔ဖို႔ ပထမဆံုးခ်ိန္းၾကတယ္။ သူတို႔အိမ္နားက ကားမွတ္တိုင္ေရွ႕မွာ ေတြ႔ၾကမယ္ေပါ့။ ခ်ိန္းထားတဲ့အခ်ိန္ထက္ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ႀကိဳၿပီး အဲဒီမွတ္တိုင္ကို က်ေနာ္ကေရာက္ေနပါတယ္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ က်ေနာ့္ဘယ္ဘက္ေဘးက ေကာင္မေလးက သူနဲ႔ေတာ္ေတာ္ကိုတူတာ။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ကသူ႔ကို ဓါတ္ပံုပဲျမင္ထားဖူးေတာ့ ဟုတ္မဟုတ္မေသခ်ာဘူး။ ဇေ၀ဇ၀ါနဲ႔ပဲ အကဲခတ္ရပါတယ္။ အဲလိုအကဲခတ္ေနရင္း ဘာထပ္ျဖစ္လဲဆိုေတာ့ က်ေနာ့္ညာဘက္ကို ထပ္ေရာက္လာတဲ့ ေကာင္မေလးကလည္း ဓါတ္ပံုထဲကလို ပံုစံမ်ိဳးပါ ပဲ။ ႏွစ္ေယာက္လံုးက သူနဲ႔တူေနေတာ့ က်ေနာ္ဒုကၡေရာက္တာေပါ့။ ဘယ္ေျပးရမလို၊ ညာေျပးရမလိုနဲ႔ ရွာပံုေတာ္ မင္းသားႀကီးလည္း ဗ်ာမ်ားရပါေတာ့တယ္။ ပိုဆိုးတာက အဲဒီေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္လုံးကလည္း က်ေနာ့္လိုပဲ တစ္ေယာက္ေယာက္နဲ႔ ခ်ိန္းထားလားမသိပါဘူးဗ်ာ။ ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္နဲ႔ ဂနာမၿငိမ္ဘူး။ အဲ.. ဘယ္ဘက္က ေကာင္မေလးကေတာ့ နည္းနည္းပိုေသခ်ာတယ္။ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ သူကလည္း က်ေနာ့္ကို ကြက္ၾကည့္ ကြက္ၾကည့္လုပ္ေနတာကိုး။ ညာဘက္ကေကာင္မေလးကိုက်ေတာ့လည္း သံသယရွိတဲ့စာရင္းထဲကေန ထုတ္ပစ္ လို႔မရျပန္ဘူး။ က်ေနာ္ကလည္း ႏွစ္ေယာက္လံုးကို သြားမေခၚရဲေတာ့ အလယ္ကေနပဲ တိတ္တိတ္ေလး စူးစမ္းရ ေတာ့တာေပါ့။ စိတ္ထဲကလည္း စဥ္းစားေနမိတယ္။ “အင္း… ညာဘက္ကေကာင္မေလးက နည္းနည္း၀တယ္၊ သူ မ်ားျဖစ္ေနရင္ ငါေတာ့သြားၿပီေပါ့၊ အဲ… ဘယ္ဘက္က ေကာင္မေလးက်ေတာ့လည္း အရပ္ကပုပုေလး၊ သူနဲ႔ဆို လည္း မေတာ္ဘူး..အဲ..အဲ.. မျဖစ္ဘူး” ဆိုၿပီးေတာ့ေပါ့ေလ။

ခ်ိန္းထားတဲ့အခ်ိန္ကလည္း ဆယ့္ငါးမိနစ္ေလာက္ ေက်ာ္လာၿပီ။ ဘယ္ေရာ၊ ညာေရာ ႏွစ္ေယာက္လံုးက လည္း ပိုၿပီးလႈပ္လႈပ္ရွားရွားျဖစ္လာတယ္။ အဲဒီမွာတင္ က်ေနာ္အၾကံေကာင္းတစ္ခု ရပါတယ္။ က်ေနာ့္မွာက သူ႔ကိုေပးဖို႔ တိပ္ေခြတစ္ေခြပါလာတယ္ေလ။ သူ႔ကိုခ်ိန္းေတာ့လည္း အဲဒီအေခြေပးမယ္ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ ခ်ိန္းခဲ့တာကိုး (တကယ္ေတာ့ အေခြေပးခ်င္တာက နည္းနည္းပါ၊ ဟဲဟဲ သိတယ္မဟုတ္လား)။ ဒီေကာင္မေလး ႏွစ္ေယာက္ထဲက တစ္ေယာက္ေယာက္ကေတာ့ ဒီအေခြကိုျမင္ရင္ က်ေနာ္မွန္းသိၿပီးေခၚမွာပဲေပါ့လို႔ တြက္လိုက္ တယ္။ အဲဒါနဲ႔ပဲ လြယ္အိတ္ထဲကေန အေခြကိုထုတ္လိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ အေခြကို ဘယ္ဘက္လက္ကကိုင္ၿပီး ပ်င္းေၾကာဆန္႔သလို ဘာလိုလိုနဲ႔ ဘယ္ဘက္ျခမ္းကေကာင္မေလးျမင္သာေအာင္ လက္ကိုဆန္႔လိုက္ပါတယ္။ ၿပီး ေတာ့ တဆက္တည္း အေခြကို ညာဘက္ေျပာင္းကိုင္ၿပီး ညာဘက္ကိုတစ္ခါ ဆန္႔ရပါတယ္။ အဲဒါလည္း ဘာမွ မထူးပါဘူးဗ်ာ။ တစ္ေယာက္မွလည္း ထူးျခားတဲ့အမူအယာမျပဘူး။ ေဘးကလူေတြကသာ က်ေနာ့္ကို ဟိုဘက္ လက္ေျမွာက္လိုက္၊ ဒီဘက္လက္ေျမွာက္လိုက္နဲ႔ ရူးေနတယ္လို႔ထင္ကုန္ၾကတာ။ က်ေနာ္လည္းေတြးမိပါတယ္။ “အင္း….သူျမင္ရဲ႕သားနဲ႔ ရွက္လို႔မ်ားမေခၚတာလား” ေပါ့။ အဲဒါနဲ႔ ဗ်ဴဟာတစ္မ်ိဳးထပ္ေျပာင္းဖို႔ ၾကံရပါေတာ့တယ္။

ပထမစဥ္းစားမိတာက ႏွစ္ေယာက္လံုးကို တလွည့္စီျပံဳးျပလိုက္ရင္ ေကာင္းမလားလို႔။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ အၾကံကိုလက္ေလွ်ာ့လိုက္ရပါတယ္။ ေတာ္ၾကာ ႏွာဘူးၾကီးလို႔ ပတ္၀န္းက်င္က ထင္ကုန္မွာစုိးလို႔ေလ။ ဒါနဲ႔ ေနာက္တစ္မ်ိဳးထပ္စဥ္းစားတယ္။ ဘယ္လိုမွစဥ္းစားမရဘူး။ ေနာက္ဆံုး “ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ကြာ၊ ေကာင္းသူထိပ္ မ ေကာင္းသူထိပ္ပဲ၊ နံၾကားေထာက္ၿပီးေရြးမယ္၊ က်တဲ့သူကို စကားသြားေျပာပစ္မယ္” လို႔ မိုက္မိုက္ကန္းကန္း ဆံုးျဖတ္ပစ္လိုက္တယ္။ အဲဒါနဲ႔ နံၾကားေထာက္ဖို႔ ျပင္ေနတုန္းမွာ ကံေကာင္းစရာတစ္ခုျဖစ္လာပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ညာဘက္ျခမ္းက ေကာင္မေလးက ဘတ္စ္ကားေပၚတက္သြားတာပါပဲ။ အင္း …. ဒါဆို ဒီေကာင္မ ေလးမျဖစ္ႏုိင္တာ ေသခ်ာသြားၿပီ။ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ သူကဒီနားမွာတင္ေနတာ။့ ဘတ္စ္ကားေပၚတက္သြား တယ္ဆိုကတည္းက မဟုတ္တာေသခ်ာၿပီ။ ဒါဆို… ဒါဆို… ဘယ္ဘက္က ေကာင္မေလးပဲ ျဖစ္ရမယ္။ ခ်ိန္းထား တဲ့အခ်ိန္ကလည္း နာရီ၀က္နီးပါးေက်ာ္ေနၿပီ။ အဲဒီေကာင္မေလးကလည္း နာရီကိုၾကည့္လိုက္၊ က်ေနာ့္ကိုၾကည့္ လိုက္၊ လမ္းမေပၚၾကည့္လိုက္နဲ႔။ ဟား ဟား က်ိန္းေသသြားၿပီ။ သူပဲျဖစ္ရမယ္။ ဒါနဲ႔ က်ေနာ္သူ႔ကို စကားေျပာဖို႔ အ နားကပ္သြားလိုက္တယ္။ အဲဒီေကာင္မေလး ဒီဘက္ကိုလည္း လွည့္လာေရာ…. က်ေနာ္က လက္ဦးမႈယူၿပီး ၿပံဳးျပ လိုက္တာေပါ့။ ၿပီးေတာ့ သူ႔ကိုတဆက္တည္း ေမးလိုက္တယ္။ “ဟိုေလ…ဟို…. ခ်မ္းလားဟင္”လို႔။ (က်ေနာ္က သူ႔ကို ခ်မ္းလို႔ေခၚေနက်ကိုး)။ အဲဒီမွာတင္ ျပႆနာတက္ေတာ့တာပါပဲဗ်ာ။ ပထမေတာ့ အဲဒီေကာင္မေလး ေၾကာင္သြားပံုရတယ္။ ၿပီးလည္းၿပီးေရာ….. က်ေနာ့္ကို ဘုၾကည့္ၾကည့္ၿပီး ေျပာေတာ့တာပဲ။ “ဘာလို႔ခ်မ္းရမွာလဲ၊ ဒီေလာက္ပူအိုက္ေနတာကို၊ တကတည္း… စကားမရွိစကားရွာၿပီး လူကိုအေၾကာင္လာရိုက္ေနတယ္၊ ရုပ္ကိုက ေျပာင္ေခ်ာ္ေခ်ာ္စပ္ၿဖီးၿဖီးနဲ႔…. ဟြန္း…..” တဲ့ဗ်ာ။ က်ေနာ့္မွာ အဲဒီနားကပဲ ထြက္ေျပးရေတာ့မလိုျဖစ္ပါေလေရာ။ ဒါ ေပမယ့္ သူကပဲ အရင္ထြက္သြားပါတယ္။ ဒါေတာင္ သြားခါနီး က်ေနာ့္ကိုမ်က္ေစာင္းေတြခ်ည္းပဲ လွိမ့္ထိုးသြား တာ ၇၆၅ ခါေလာက္ရွိတယ္။ ပါးစပ္ကလည္း ပြစိပြစိေျပာသြားေသးတယ္။ က်ေနာ့္မွာ မ်က္ႏွာေတြပူလိုက္တာ ေျပာမေနပါနဲ႔ေတာ့။

ေနာက္ထပ္ ငါးမိနစ္ေလာက္ၾကာေတာ့မွ က်ေနာ့္ရဲ႕ ေပၚေတာ္မူေလးက ခ်ီခ်ီၾကြၾကြနဲ႔ ထီးေကာက္ႀကီးဆြဲ ၿပီး ကားမွတ္တိုင္ကို ေရာက္လာပါေတာ့တယ္။ ဒါေတာင္ က်ေနာ္ကသူ႔ကိုျမင္ျမင္ခ်င္း သူမွန္းမသိပါဘူး။ ဓါတ္တိုင္ မွာကပ္ထားတဲ့ေရာင္ျပန္စတစ္ကာႀကီးလြင့္လာတာမ်ားလားလို႔ ထင္တာ။ ထင္မွာေပါ့….. သူ၀တ္လာတဲ့ အက်ီၤက ေျပာင္ေျပာင္လက္လက္ျဖစ္ေနတာကိုး။ အနီးကပ္လာမွ သူမွန္းသိတာ။ ဒီတစ္ခါေတာ့ မမွားႏိုင္ေတာ့မွန္း ေသခ်ာ သိလိုက္တယ္။ ဟဲဟဲ…. ကိုယ္ခ်စ္ရတဲ့သူပဲ…. ခံစားၾကည့္ရံုနဲ႔တင္သိတာေပါ့ေနာ္ (ဒါက ဖားတာ)။ စတစ္ကာျပား က…အဲေလ….သူက က်ေနာ့္ကို မျမင္ေသးပါဘူး။ ကားမွတ္တိုင္ေနာက္က အေအးဆိုင္ထဲ ခုန္ဆြခုန္ဆြနဲ႔ ၀င္သြား ပါတယ္။ က်ေနာ္လည္း ဘာလုပ္မလဲလို႔ ဆက္ၾကည့္ေနတာေပါ့။ ခဏေနေတာ့ မုန္႔ေတြဆြဲၿပီးထြက္လာတယ္။

ဆိုင္ေပါက္၀ကေန အျပင္ကိုလွမ္းၾကည့္တယ္။ က်ေနာ္ကလည္း သူ႔ကိုျပန္ၾကည့္တာေပါ့။ (ရုပ္ရွင္ရိုက္လို သူမ်ား၊ ၀တၳဳေရးလိုသူမ်ား… အဲဒီမင္းသားနဲ႔မင္းသမီးရဲ႕ ဇာတ္၀င္ခန္းကို အသံုးျပဳလိုပါက ခြင့္ျပဳခ်က္ေတာင္းပါ)။ ေသခ်ာၿပီဆိုေတာ့ က်ေနာ္ကလည္း အိုက္တင္နဲ႔ သူ႔နားကိုေလွ်ာက္သြားတာေပ့ါ။ သူကလည္း က်ေနာ့္ကို ေမး တယ္။ “၀ါ…လားဟင္”တဲ့။ တယ္…. “စကားမရွိစကားရွာၿပီး လူကိုအေၾကာင္လာရိုက္ေနတယ္၊ ရုပ္ကိုက ေပေတ ေတမႈန္ကုပ္ကုပ္နဲ႔” လို႔ ျပန္ေျပာလိုက္ရမေကာင္းပဲရွိေတာ့မယ္။ (အဲလိုမ်ိဳးေတာင္ စိတ္မကူးမိပါဘူး…အဟိ)။ အဲလို… အဲလိုပဲ… သူနဲ႔က်ေနာ္ ဇာတ္လမ္းစခဲ့တာပါပဲ။

ခုေတာ့လည္း သံေယာဇဥ္ေတြ ပိုတိုးၿပီး ျဖတ္ခ်င္တာေတာင္ ျဖတ္လို႔မရေတာ့ပါဘူး….အဲ..မွားလို႔… မခ်စ္ပဲနဲ႔ကို မေနႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။ သူနဲ႔က်ေနာ္နဲ႔ စၿပီးၾကိဳက္ၾကေတာ့လည္း သူငယ္ခ်င္းေတြမသိေအာင္ တိတ္တိတ္ေလးေနၾကမလို႔ပါပဲ။ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ အဲဒီအေၾကာင္းကိုသိရင္ မုန္႔ေကၽြးရမယ့္ ေအာင္သြယ္ေတြ က သံုးေယာက္ေလာက္ရွိလို႔ပါ (ဟုိအေကာင္ေတြ… နာတစ္ခါတည္း ေျပာလိုက္ၿပီေနာ္ ဟိဟိ)။ ဒါေပမယ့္လည္း ေၾကာ္ျငာအားေကာင္းတဲ့ ေဒ၀ဒတ္မ (စိုးမိုးေအာင္) ရဲ႕အစြမ္းေၾကာင့္ ၾကိဳက္ၿပီးဘယ္ေလာက္မွမၾကာဘူး… အကုန္လံုးနီးပါးသိကုန္ၾကေတာ့တာပါပဲ။ အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ သူကလည္းက်ေနာ့္ကိုခ်စ္၊ က်ေနာ္ကလည္းသူ႔ကို ခ်စ္နဲ႔ ႏွစ္ေယာက္လံုးအစင္းရာေတြခ်ည္းပါပဲ..အဲ.. ႏွစ္ေယာက္လံုး အဆင္ေျပေနၾကပါတယ္ သဗၺဴရိသႏြယ္၀င္ သူေတာ္ဆင္ သူေတာ္ေခါင္း သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းတို႔ခင္ညား။

ေလလိုစိတ္ကူးေတြ

စိတ္ကူးကို ေလလိုလႊင့္ထားလိုက္တဲ့ခဏ….

အေရာင္စြန္းခဲ့တဲ့ အက်ၤီျဖဴျဖဴေလးကိုျမင္တယ္

မေန႔က ျပန္မေရာက္ခဲ့တဲ့ ရပ္ကြက္ကေလးကိုျမင္တယ္

ဟိုး အေ၀းနယ္က ေမေမ့မ်က္ႏွာကိုျမင္တယ္



ေရွ႕မွာရွိေနသမွ်

ျမင္ရက္စရာမေကာင္းတဲ့ မ်က္ႏွာအတုေတြခ်ည္း

ပူေလာင္ေနၾက

မာနတက္ေနၾက

အားလံုးဟာ စနစ္တက် (ဒါမွမဟုတ္)

ဖရိုဖရဲ မွားယြင္းလို႔ေနတယ္



မာယာေရာင္စံုၾကားထဲ

ငါ့ကိုယ္ငါ လိပ္ျပာမသန္႔ေတာ့တဲ့အခါ……

ထြက္ေျပးလို႔မရေသးတဲ့အခါ…..

အေရာင္စြန္းသြားတဲ့ အက်ီၤျဖဴျဖဴေလး…

ျပန္မေရာက္ႏိုင္ေသးတဲ့ ရပ္ကြက္ကေလး…

ဟိုးအေ၀းက ေမေမ့မ်က္ႏွာေလး…..

အဲဒါေတြကိုျပန္ျမင္ဖို႔

စိတ္ကူးေတြကို ေလလိုပဲ

အထိန္းအခ်ဳပ္မဲ့စြာ လႊင့္တင္ထားလိုက္မိေတာ့တယ္။ ။

ခရီးေဆာင္စိတ္ဓါတ္

မင္းက

က်ိဳးလြယ္ေၾကလြယ္စိတ္ဓါတ္ေတြေမြးထား

အဲဒါကိုသယ္ၿပီး မင္းေလွ်ာက္သြားေနရတာ

မေလးလွဘူးလားကြာ….



ဘ၀ဆိုတဲ့ေကာင္ကို

မင္း မထီတရီၾကည့္တတ္မွ

သေရာ္ေတာ္ေတာ္ျပံဳးတတ္မွ

မင္းနဲ႔အဆင္ေျပလိမ့္မယ္



ဒီေန႔ေခတ္ရဲ႕ သူရဲေကာင္းဟာ

ဓါးေတြ.. လွံေတြ တေျမ႕ေျမ႕ေသြးမေနဘူး

မလိုအပ္ဘူး…

က်န္ေနခဲ့တဲ့ အရိႈးရာကို

ေသြးေအးေအးထိုင္ၾကည့္

ကုိယ္ခံအားေကာင္းေကာင္းစိတ္ဓါတ္ဆိုတာ

၉၆ ပါးေရာဂါကိုပါ ႏိုင္တယ္



တကယ္ေတာ့

ေန၀င္တယ္ဆိုတာလည္း

ေနျပန္ထြက္ဖို႔ အားယူေနတာ………….

အလင္းစကား

အလင္းစကား

မၾကာခင္လာမယ့္ အလင္းကုိၾကိဳဖို႔
မီးအိမ္ေတြ ၿငိွမ္းသတ္ပစ္ၾက...
ငါ့အတြက္ ေၾကာင့္ၾကမဲ့ေသာ လွမ္းလာျခင္းမ်ိဳးျဖစ္ေစ။



လက္ခုပ္သံတေျဖာင္းေျဖာင္းမလိုဘူး။
ခရာမႈတ္သံ....
အားေပးသံေတြလည္း မလိုဘူး။
မလိုတမာမ်က္လံုးေတြကို တဆိတ္သိမ္းထားေပးရင္ေတာ္ျပီ။

ေဟး....ေလာက
ငါ့ကိုေသခ်ာၾကည့္ပါ
အရာအားလံုး ဒူးေထာက္ေခြစင္း
အဲဒီ.... အႏိုင္အထက္ သင့္ေျခရင္းမွာ
အလင္းဆိုတဲ့..... ငါမပါဘူး။ ။

မင္းမသိေသးတဲ့ မင္းအေၾကာင္း

မင္းရဲ႕စိတ္ဓါတ္က

မင္းရိႈက္ဖြာလိုက္တဲ့ စီးကရက္မီးလို

ေလာင္ေလာင္ကၽြမ္းကၽြမ္း…..

ငါတို႔အျမင္မွာေတာ့

မင္းကိုယ္တိုင္ကိုက မင္းေထြးပစ္လုိက္တဲ့ ကြမ္းတံေတြးပဲ။

တခါတခါ…

မင္းသိတယ္ထင္ေသာ မင္းမသိတဲ့အရာမ်ားအေၾကာင္း

ေျပာလားေျပာရ႕ဲ။

တခါတခါ…..

ငါတို႔မသိဘူးထင္ေသာ မင္းသိတယ္ထင္တဲ့တဲ့အရာမ်ားအေၾကာင္း

ေျပာလားေျပာရဲ႕။

အဲဒီလိုမ်ိဳး ေဘာင္ဘင္ခတ္ၾကြား၀ါမႈေတြ..

အထက္စီးနင္းစကားလံုးေတြနဲ႔ တည္ခင္းေသာ

မင္းရဲ႕လက္ဖက္ရည္ပြဲက ငါတို႔အတြက္မခ်ိဳ…

ငါတို႔ …. မပါ၀င္လိုဘူး။

မင္းရဲ႕ပါးစပ္ဖ်ားမွာ မင္းက…

ရာသက္ပန္မင္းသား၊ ရာသက္ပန္သန္းၾကြယ္သူေ႒း၊

ရာသက္ပန္စြန္႔ဦးတီထြင္၊ ရာသက္ပန္အတတ္ပညာရွင္၊

အဲလိုဆိုျပန္ေတာ့

မင္းရဲ႕ေမွာင္ေမွာင္မဲမဲ အသိဥာဏ္မွာ

တသမတ္တည္းေလာကဓံက အနိမ့္အျမင့္မရွိရွာဘူး။

နိမ့္စရာအေၾကာင္းမရွိေသာမင္းရဲ႕ေျမမွာ

စိုက္၀င္စရာလွံလည္းရွိမလာႏိုင္ဘူးလို႔ မင္းကထင္တယ္။

ျဖစ္သင့္တာက

မင္းကိုယ္မင္းေသခ်ာျပန္ၾကည့္

ၿပီးရင္ငါတို႔ကိုၾကည့္

မင္းဟာ ေလာင္ကၽြမ္းေနတဲ့ ေဆးလိပ္မီးျဖစ္ေၾကာင္း

ျဖတ္သြားျဖတ္လာလမ္းေပၚက ကြမ္းတံေတြးျဖစ္ေၾကာင္း

မင္းမသိခင္ကတည္းက ငါတို႔သိေနခဲ့ၿပီးသားဆိုတာ

မင္းျမင္လာေပလိမ့္မယ္။