မုန္းတဲ့ကဗ်ာထဲမွာ မိသံစဥ္ရဲ႕ ေလွာင္ရယ္သံေတြ

“မုန္းတဲ့ကဗ်ာထဲမွာ မိသံစဥ္ရဲ႕ ေလွာင္ရယ္သံေတြ”

(၁)

စိတ္အနာကို သီခ်င္းလုပ္ဆိုေတာ့

ငါ့အသံေတြ ကြဲအက္လာတယ္

“နင္ . . ဘယ္မွာလဲ မိသံစဥ္”

(၂)

ႏွင္းပြင့္ပန္းပုေလးနဲ႔

ၾကမ္းတမ္းတဲ့ေႏြရာသီဇာတ္လမ္းမွာ

ငါဟာ တေဖ်ာက္ေဖ်ာက္ေၾကြခဲ့ရေပါ့

ဒီလိုပါပဲ

နာဖ်ားတဲ့လက္အစံုနဲ႔ အလြမ္းကိုပြတ္သပ္တဲ့အခါ

ငါ့ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားမွာ နင့္နာမည္ေလး ေဝ့တက္လာ

(၃)

“မိသံစဥ္ေရ . . . ”

“မိသံစဥ္ေရ . . .”

. . . . . . “မိသံစဥ္ေရ . . . ”

(၄)

ၿငွိမ္းသတ္လိုက္တဲ့ ငါ့ခ်စ္ျခင္းကို

နင္ကိုယ္တုိင္ပဲ ျပန္ထြန္းညွိပါ

နင့္ကိုယ္ပိုင္ မီးအိမ္ေလးလိုသေဘာထားၿပီး

ငါ့ကို နင္ထြန္းညွိပါ

နင့္ကိုယ္ပိုင္အိမ္ကေလးလိုသေဘာထားၿပီး

ငါ့ဆီမွာနင္ေနပါ . . . အဲဒီလို

အခ်စ္ဟာ ဆြတ္ပ်ံ႕ဖြယ္ပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ျဖစ္မွာပဲ . . . . လို႔

မိုက္႐ူးခဲ့သူ ငါ

နင့္ပံုျပင္ေတြထဲမွာတင္ အ႐ိုင္းဆန္ဆန္ေလာင္ကၽြမ္း

ေလာကငရဲဆီ လွမ္းခဲ့ၿပီ

(၅)

ဥၾသငွက္ကေလးကဗ်ာ ၊ မိုးစက္ၿဖိဳးေျဖာက္ကဗ်ာ ၊

ႏွင္းပြင့္မႈန္ေဝကဗ်ာ

မိသံစဥ္ေရ . . . . ငါ သာယာခဲ့မိတယ္

ငါ့ကိုယ္ငါ နင္ျဖစ္တယ္လို႔ ထပ္တူက်တဲ့အထိ

နင့္အိပ္မက္ဟာ ငါပဲလို႔ေတြးရင္း အိပ္မေပ်ာ္တဲ့အထိ

မိုက္တိမိုက္ကန္း ကေလးဆန္ဆန္လြမ္းခဲ့မိတယ္

ငွက္ကေလးေတြ သီခ်င္းဆိုသံၾကားတိုင္း

နင္ႀကိဳက္တဲ့ခေရေတြေဖြးေဖြးလႈပ္တုိင္း

ဒါဟာ . . . နင့္ရဲ႕ ငါ့ဆီပို႔ေနတဲ့ ေၾကးနန္းသေကၤတပဲလို႔ေတြးတယ္

ငါၿပံဳးတယ္ ၊ ငါရယ္တယ္ ၊ ငါၾကည္ႏူးတယ္

သစ္႐ြက္ကေလးလႈပ္တာကအစ ရင္ခုန္ေနတတ္တဲ့

ဆယ္ေက်ာ္သက္ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ႐ႊင္လန္းျမဴးရယ္မႈမ်ိဳးနဲ႔ေပါ့

(၆)

အခု . . . ငါမဟုတ္တဲ့ အျခားတစ္ပါးကိုၾကည့္တဲ့အခါ

ငါ့အနားမွာ နာက်ည္းစိတ္ေတြ မိုးေရခ်ိန္ခပ္မ်ားမ်ားနဲ႔

ေသြးခဲမတတ္ႏွင္းဥတုနဲ႔

ဥၾသငွက္ကေလး ေတာင္ပံက်ိဳးသံနဲ႔ . . . .

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

. . . . . . . . မိသံစဥ္ရယ္ . . . . . .

(၇)

နင့္ကိုငါ သိပ္မုန္းတယ္ မိသံစဥ္

ေဆာင္းကေႏြကို မုန္းသလိုမ်ိဳး နင့္ကိုငါမုန္းတယ္

တကယ္ပဲ နင့္ကိုငါမုန္းပစ္လိုက္ခ်င္တယ္

မီး႐ွဴးမီးပန္းဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ေကာင္းကင္အထိ မေရာက္ႏိုင္သလိုမ်ိဳး

ငါဟာ . . . ေဝးလြင့္ျခင္းဆီ တျဖည္းျဖည္းနီးကပ္သြား

ငါမွားခဲ့တယ္ မိသံစဥ္

(၈)

ဘယ္အရာကိုမွ ၿမဲၿမဲစြဲစြဲမျမင္ႏိုင္တဲ့ေလာကမွာ

ဓါးတစ္လက္ကေတာင္ သူ႔ခၽြန္ထက္မႈကို သစၥာျပန္ေဖာက္ခဲ့တဲ့ေနာက္

တူျဖစ္လိုက္ေပျဖစ္လုိက္ တစ္လွည့္စီထိုးစိုက္ မိုက္ကန္းၾကတဲ့ေနာက္

ငါကေရာ ဘာကိုေတြးေၾကာက္ေနခဲ့မိတာလဲ

အဆံုးမွာ . . . . ငါ့ေလွကေလးေမွာက္ခဲ့ၿပီ

ငါဟာေပ်ာက္႐ွလို႔ . . . ငါဟာ အဆိပ္ပင္လိုပြင့္လို႔ . . .

(၉)

နင့္ကိုငါျမင္တယ္ . . ဒါ့ေၾကာင့္ ငါ “ကန္း”ခဲ့တယ္

နင့္ကိုငါ႐ွာေဖြတယ္ . . ဒါ့ေၾကာင့္ ငါ “ကန္း”ခဲ့တယ္

“ဝုန္း”ခနဲ အ႐ုပ္ႀကိဳးျပတ္

အေမွာင္ညဟာ ၾကယ္ေတြကို ငတ္မြတ္ေနရတယ္ မိသံစဥ္

(၁၀)

ဘယ္သူ႔အလိုေတာ္အရ နင္႐ွင္သန္လာခဲ့သလဲ

ငါ့အေပၚဒုကၡျမွားတံေတြ ပိုးပိုးေပါက္ေပါက္႐ြာခ်ဖို႔

ခ်စ္ျခင္းတရားကို ငါ့ခပ္ေဝးေဝးဆီ ခိုးဝွက္သယ္ယူသြားဖို႔

ငါ့အိပ္မက္ေတြကို သံေျခက်င္းခတ္ထားဖို႔ . . . မိသံစဥ္ရယ္

ဘယ္လိုစိတ္ကူးနဲ႔မ်ား ငါ့ကို႐ူးေစခဲ့သလဲ

ဒီမွာ . . . မ်က္မျမင္တစ္ပိုင္း ဒုကၡိတတစ္ပိုင္းနဲ႔

လိႈင္းေတြကို ဝင္ဝင္ေဆာင့္မိတဲ့လူငယ္

မီးလွ်ံေတြနဲ႔လည္း ခ်ိန္႐ြယ္ခံထားရရဲ႕

(၁၁)

ငါ့ႏွလံုးေသြးကအစ ငါ့မ်က္ရည္အဆံုး

နင့္ဆီကိုပဲ စီးဆင္းေနတဲ့အေၾကာင္း နင္မသိဘူး

နင္ဟာငါ့ရဲ႕ ဒုတိယေျမာက္အသက္႐ွဴလမ္းေၾကာင္းျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း

နင္မသိဘူး

နင္ဟာငါ့ရဲ႕ အဆိပ္ေျဖေဆးျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း နင္မသိဘူး

ဘာဆိုဘာမွ နင္မသိဘူး မိသံစဥ္

ေနာက္ဆံုး . . . နင္ငါ့ကိုမခ်စ္ဘူးဆိုတာေတာင္ နင္မသိဘူးေလ

(၁၂)

ငါ့ညေတြအထီးက်န္ခဲ့ေပါ့

က်ိဳးလြယ္ေၾကလြယ္စိတ္ကို ခက္ခက္ခဲခဲေခါက္သိမ္းရေပါ့

ငါတစ္ေယာက္တည္းျဖစ္သြားတဲ့အခါ

ငါ့ကိုယ္ငါျပန္ရင္ဆိုင္ဖို႔ေတာင္မလြယ္ဘူး

(၁၃)

အဲဒီလို . . . ၿပီးခဲ့တဲ့ေန႔ရက္ေတြထဲ

စိတၱဇေတြအျပည့္အသိပ္နဲ႔ အပိတ္ခံရေတာ့

ငါဟာ ေက်ာက္တံုးေက်ာက္ခဲလို ခက္ထန္လာတယ္

နင့္ကိုမုန္းႏိုင္ဖို႔အတြက္ နင့္ကိုခ်စ္တဲ့အေၾကာင္းေတြးယူခဲ့

အဲဒီလိုနဲ႔ . . . . တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ . . . .

(၁၄)

နင့္မ်က္ဝန္းမည္းမည္းေတြကိုမုန္းတယ္

နင့္ရယ္သံေတြကိုမုန္းတယ္

နင့္ကိုငါမုန္းတယ္ . . . . နင့္ ကို ငါ မုန္း တယ္ မိ သံ စဥ္ . . . .

(၁၅)

ေလေျပၿပီးမွ မုန္တိုင္းသံေတြက်ယ္လာတာ

ရထားဟာ “တစ္သက္စာထြက္ခြာေတာ့မယ္” လုိ႔အခ်က္ေပးတာ

ငါ့လက္ပတ္နာရီေလး စက္ရပ္သြားတာ

တစ္လွမ္းခ်င္း တစ္လွမ္းခ်င္း ငါ အားတင္းၿပီးေလွ်ာက္ေနရတာ

သတိရစိတ္ကို မိတၱဴေလးပဲသိမ္းထားၿပီး

မူရင္းကို အစိတ္စိတ္အျမႊာျမႊာ စုတ္ၿဖဲပစ္လိုက္တာ

အဲဒါ . . . အဲ ဒါ . . . မုန္းတဲ့သီခ်င္းပဲ

“နင့္ ကို ငါ မုန္း တယ္” လို႔ ငါဆိုျပခ်င္တဲ့သီခ်င္းပဲ မိသံစဥ္

(၁၆)

. . . . . . . . . . . . .

. . . . . . . . . စိတ္ဒဏ္ရာကို

အမုန္းကဗ်ာထဲ ေရးခ်လိုက္တယ္

စာေၾကာင္းတိုင္းမွာ နင့္ေလွာင္ရယ္သံေတြနဲ႔ . . .

တ ဆစ္ ဆစ္ . . . . နာ ။ ။

သူရႆဝါ

Mysuboo Fanclub ႏွစ္ႏွစ္ျပည့္ Ceremony အေၾကာင္း

Mysuboo Fanclub မွ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ားခင္ဗ်ာ . . . .





က်ေနာ္တုိ႔ Mysuboo Fanclub ရဲ႕သက္တမ္းဟာ အခုဆိုရင္ ႏွစ္ႏွစ္ျပည့္ခဲ့ၿပီျဖစ္ပါတယ္။

(တကယ္ေတာ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ ဇန္နဝါရီလ ၈ ရက္ေန႔မွာျပည့္ခဲ့တာပါ)

ဒီႏွစ္ႏွစ္အတြင္းမွာ အားလံုးသိၾကတဲ့အတိုင္း အခက္အခဲေပါင္းစံု၊ အတိုက္အခိုက္ေပါင္းစံုကိုလည္း

က်ေနာ္တုိ႔ေတြ ခံခဲ့ၾကရၿပီးပါၿပီ။

ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တုိ႔ Member ေတြအားလံုးရဲ႕ စည္းလံုးတဲ့စိတ္ေၾကာင့္၊ ေမာင္ႏွမသားခ်င္း စိတ္ေၾကာင့္

အခုလို ႏွစ္ႏွစ္ျပည့္တဲ့အထိ က်ေနာ္တုိ႔ ေရာက္ရွိလာခဲ့တာပဲျဖစ္ပါတယ္။

(အဟဲ . . . ဒီစကားေတြက ကိုလိန္ႀကီး မီတင္မွာ မိန္႔ခြန္းေျခြရမယ့္ စကားေတြ . . . သူေျပာလို႔မရေအာင္ . .

ႀကိဳေျပာထားလိုက္တာ :P)။

ဒီ ၂၀၁၀ ထဲမွာေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ စတင္ဖြဲ႕စည္းခဲ့တဲ့ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္တုန္းကအတိုင္းပဲ

ပရဟိတလုပ္ငန္းေတြကို အ႐ွိန္အဟုန္ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ သြားေရာက္လွဴဒါန္းၾကမွာပါ။

အခုက်ေနာ္တုိ႔ Mysuboo Fanclub ရဲ႕ ႏွစ္ႏွစ္ျပည့္ Ceremony ကို က်င္းပပါမယ္။

ေနရာကေတာ့ ဆိပ္ကမ္းသာလမ္း၊ အလယ္ဘေလာက္၊ ျမစံပယ္ကဖီး အေပၚထပ္မွာပါ။

လာမယ့္တနဂၤေႏြေန႔ (၃၁. ၁. ၂၀၁၀) ေပါ့။ ေန႔လည္ တစ္နာရီတိတိမွာ စတင္က်င္းပပါမယ္။

အဲဒီေန႔ရဲ႕ အစီအစဥ္ေတြက ဘာေတြ႐ွိသလဲဆိုရင္ . . . .

နာယကႀကီးကိုလူလိန္က နည္းနည္းပါးပါး စကားေျပာမယ္။

ၿပီးရင္ ေဖေဖာ္ဝါရီလထဲမွာ သြားလွဴဖို႔႐ွိတဲ့ Donation အေၾကာင္းေလးေတြေျပာမယ္။

မတ္လထဲမွာ က်င္းပဖို႔႐ွိတဲ့ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ ျပဇာတ္နဲ႔ အၿငိမ့္ပြဲအေၾကာင္းေျပာမယ္။

တစ္ႏွစ္စာ ေငြစာရင္း႐ွင္းတမ္းေတြကို ႐ွင္းလင္းတင္ျပမယ္။

အဲဒါေတြၿပီးရင္ေတာ့ Gathering သေဘာေလးလည္း ျဖစ္တဲ့အတြက္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး Game ေလးတခ်ိဳ႕

ေဆာ့ၾကမယ္၊ စကားေျပာၾကမယ္။

(သူငယ္ခ်င္းေတြ စုစုစည္းစည္း မဆံုျဖစ္တာလည္း ၾကာၿပီမဟုတ္လား)
ေနာက္ၿပီး ကဗ်ာ႐ြတ္တာကို နားမေထာင္ဖူးတဲ့သူေတြအတြက္ ကဗ်ာလည္း႐ြတ္ျပဦးမယ္။

၂၀၀၉ ခုႏွစ္အတြင္း Mysuboo Fanclub ရဲ႕ လႈပ္ရွားမႈမွတ္တမ္းတင္ DVD အေခြကိုလည္း ဖြင့္ျပထားေပးၿပီးေတာ့

ဝယ္ခ်င္သူေတြကို ျပန္ေရာင္းခ်ေပးမယ္။

ထူးျခားတာတစ္ခုကေတာ့ ႀကိဳၿပီးေၾကျငာထားတဲ့အတိုင္း မတ္လထဲမွာကမယ့္ ျပဇာတ္၊ အၿငိမ့္အတြက္

ကၾကမယ့္၊ သ႐ုပ္ေဆာင္ၾကမယ့္သူေတြကိုပါ Meeting ေခၚထားပါေသးတယ္။

အဲဒီေန႔မွာ ျပဇာတ္ေတြ၊ အၿငိမ့္ေတြအတြက္ သရုပ္ေဆာင္ေတြနဲ႔ လိုက္ဖက္မယ့္ဇာတ္ရုပ္ကို ေရြးခ်ယ္ေပးသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

အဲ . . . က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕ ႏွစ္ႏွစ္ျပည့္ Ceremony ကို Fanclub Member မ်ားအားလံုး အင္တိုက္အားတုိက္ တက္ေရာက္ေစခ်င္ပါတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔ Fanclub ရဲ႕ စည္းလံုးညီညြတ္မႈကို ျပၾကရေအာင္လို႔ပါ။

ေနရာ၊ အခ်ိန္နဲ႔ ေန႔ရက္ကို ေအာက္မွာတစ္ခါထပ္ၿပီး ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။

ေန႔ရက္ ။ ၃၁. ၁. ၂၀၁၀ (တနဂၤေႏြ)

အခ်ိန္ ။ ေန႕လည္ ၁ နာရီ

ေနရာ ။ ဆိပ္ကမ္းသာလမ္း အလယ္ဘေလာက္၊ ျမစံပယ္ကဖီး (အေပၚထပ္)

ခင္ဗ်ားဘယ္သူလဲဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္မသိဘူး

ခင္ဗ်ားဘယ္သူလဲဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္မသိဘူး

- သူရႆဝါ -

မီးညွိလို႔ေတာင္မရေတာ့တဲ့ ေဆးေပါ့လိပ္အတိုလား

ပါရမီ႐ွင္လား၊ လုပ္တုိင္းျဖစ္သူလား၊ ဒါမွမဟုတ္
လစ္တိုင္းျဖဳတ္တာလား၊ ဥစၥာေပ်ာက္မွမဟုတ္ဘူး
ဥစၥာေျခာက္ရင္လည္း ငရဲေရာက္တာ သိေစလို . . .
ကၽြန္ေတာ္မေတြးတတ္ေတာ့ဘူး . . . ခင္ဗ်ားဘာလဲဆိုတာ
ဘယ္ယိမ္းညာယိမ္း အဲဒီစိတ္အစုတ္ေတြသိမ္းလိုက္
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုဂီယာထိုး ကိုယ့္ကိုယ္ကို စက္ႏိႈး
ဆက္ႏိႈး . . . ဆက္ႏိႈး . . . မႏိုးမခ်င္းေပါ့ စက္ႏိႈး
“ေအး ခ်မ္း ၿငိမ္း ျဖဴ စင္ ျမင့္ ျမတ္”

နာမည္ကေတာ့ အမိုက္စားပဲ . . . ဒါကလြဲလို႔

၂၀၁၀ စိတ္အဆာေျပ ၂၅

 `၂၀၁၀ စိတ္အဆာေျပ ၂၅´

အခုကစၿပီး ကဗ်ာေရးေတာ့မယ္ဆိုရင္ အရင္က ကဗ်ာေရးေနတုန္း ႏွစ္ျမွဳပ္ထားတဲ့ စိတ္ထက္ (အနည္းငယ္) စိတ္အနည္းငယ္ ထပ္ၿပီး ပစ္ထည့္ၾကည့္ . . . . အသံုးအႏႈန္းကိုက စိတ္အဆာေျပ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ရဲ႕ စိတ္အဆာေျပ ၂၅ ႏွစ္ေျမာက္ . . . . ေခတ္ကိုက စိတ္နဲ႔တည္ေဆာက္ထားတဲ့ေခတ္။

စိတ္နဲ႔ႏိုးထတယ္၊ သြားစရာလာစရာ႐ွိရင္ စိတ္နဲ႔သြားတယ္၊ စိတ္ကို စိတ္နဲ႔ပဲထြန္ယက္၊ ကဗ်ာေရးရင္ (ခဲတံ၊ ေဘာလ္ပင္၊ လက္) ဘာနဲ႔မွ မဟုတ္ဘူး . . . စိတ္နဲ႔ေရးသား၊ အခုကဗ်ာကိုလည္း စိတ္နဲ႔ဖတ္ပါ (တစ္နည္း ။  ။ စကားလံုးတိုင္း၊ စကာစုတုိင္း၊ ၀ါက်တိုင္းကို မ်က္လံုးနဲ႔ ေကာက္ယူၿပီး စိတ္နဲ႔ ကိုင္တြယ္ပြတ္သပ္တတ္ဖို႔ လိုအပ္တယ္)။

အေကာင္းစားေတြခ်ည္း ေရးေပးထားတာ မဟုတ္တဲ့ ကဗ်ာျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း စိတ္နဲ႔သိမွတ္ . . . . ကာယကံ႐ွင္ရဲ႕စိတ္ကို နည္းနည္းဖတ္ၾကည့္မယ္၊ ေျပာဆိုမယ္၊ ေ၀ဖန္ရမယ္ဆိုရင္ . . . . မ်က္လံုးေတြ သိပ္အလွႀကီး မဟုတ္ဘူး၊ မ်က္လံုးအၾကည့္ေတြကို ႀကိဳက္တယ္၊ မ်က္လံုးေတြထဲမွာ စိတ္သက္တမ္း ႏုနယ္မႈနဲ႔၊ ဒါေပမယ့္ လူသက္စိတ္သက္ ကြက္တိ။

ဘာေၾကာင့္ ကဗ်ာေရးသလဲ၊ ဘာနဲ႔ကဗ်ာေရးသလဲ၊ စိတ္ခံစားမႈကို အစိတ္စိတ္ အပိုင္းပိုင္း စိတ္ပိုင္း . . . . မိန္းကေလး တစ္ေယာက္႐ွိတယ္၊ ယံုမြန္တစ္ေယာက္႐ွိတယ္၊ ၀င္းထက္ထက္ၿငိမ္းတစ္ေယာက္႐ွိတယ္၊ အေသအခ်ာ . . . တစ္ေယာက္ တည္းပဲ႐ွိတယ္၊ ဒါေပမယ့္ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ မတူဘူး၊ အေသအခ်ာကို သံုးေယာက္၊ စိတ္ခံစားမႈသံုးခုနဲ႔ ခြဲျဖာ ထြက္ေပၚလာတဲ့ အႏုပညာ (ရက္ရက္စက္စက္ ၿမိဳခ်ခံထားရတဲ့) အႏုပညာတခ်ိဳ႕။

အရင္ကစိတ္ထက္ အခုပိုၿပီး ရင့္က်က္လာတယ္ဆိုရင္ ပံုမွန္၊ အခုလက္႐ွိ စိတ္ရင့္က်က္မႈကေန တျဖည္းျဖည္း ေလ်ာ့က်သြားတာဆိုရင္ ဒါ . . . ထူးျခားၿပီ (႐ူးသြားၿပီ) ဆိုေတာ့ စိတ္ဟာ အေျခအေန အရပ္ရပ္ၾကား ႀကိဳးတန္းလမ္းေလွ်ာက္၊ ဆိုပါစို႔ . . . နက္ေမွာင္သန္စြမ္းတဲ့စိတ္၊ မပုလြန္း မ႐ွည္လြန္းတဲ့စိတ္၊ ရယ္ၿပံဳးေကြးညြတ္ေနတဲ့စိတ္ . . . . ဒါဟာ အဲဒီစိတ္အေနအထားကို (ဒီဖက္က) စိတ္အေနအထားတစ္ခုနဲ႔ လွမ္းၿပီး စံုစမ္းေထာက္လွမ္းတာ (စိတ္အမွန္ ေပၚေပါက္ေရးအတြက္)၊ ႐ွင္း႐ွင္းေျပာရရင္ စိတ္ရင့္က်က္မႈခ်င္း ပုခံုးခ်င္းတုိက္တာ . . . အရပ္ခ်င္းတိုင္းတာပါပဲ။

ခရစ္ႏွစ္ ၂၀၁၀ ဆိုတာ (စိတ္ထဲမွာ မႏွစ္ကထက္ ဒီႏွစ္နည္းနည္း တိုးပြားလာတာ) ဇန္န၀ါရီဆိုတာ (စိတ္ထဲမွာ မႏွစ္က ေအးသေလာက္ ဒီႏွစ္သိပ္မေအးႏိုင္တဲ့ ပံုမွန္ဧည့္သည္) ၂၅ ႏွစ္ျပည့္ဆိုတာ (စိတ္ထဲမွာ ကိန္းဂဏန္းအခ်ိဳ႕ လိုတိုးပိုေလွ်ာ့ လုပ္တာ) . . . တကယ္ေတာ့ ဒါပါပဲ၊ ဒီေလာက္ပါပဲ . . . (ကာယကံ႐ွင္ရဲ႕) စိတ္ကို ခပ္ခၽြန္ခၽြန္ ခပ္ျမျမေသြးၿပီး ထိုးေဖာက္ ၾကည့္ရင္ စိတ္ထဲမွာ စိတ္ဆိုတာ (ေျခေဆာ့လက္ေဆာ့) ေမ်ာက္တစ္ေကာင္ သာသာပါပဲလားလို႔ ဒီကဗ်ာ ထင္သေလာက္လည္း မေကာင္းတဲ့အေၾကာင္း ေတြးမိသြားလိမ့္မယ္ ။                     ။

                                                                                                                                    သူရႆ၀ါ

မွတ္ခ်က္။            ။ သူငယ္ခ်င္း စာေရးဆရာမ ယံုယံု အသက္ (၂၅)ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႔အမွတ္တရ ေရးသားပါသည္။

က်ေနာ္နဲ႔ ဂြတီးဂြက်မ်ား (၆)

က်ေနာ္နဲ႔ ဂြတီးဂြက်မ်ား (၆)

            က်ေနာ္ႀကံဳရတဲ့ ဂြတီးဂြက်ေလးေတြအေၾကာင္း ေရးလာတာ အပိုင္း (၆)အထိ ေရာက္လာပါၿပီ။ စၿပီးေရးတုန္းက SBTV လိုမ်ိဳးရယ္ရမွာမဟုတ္ေပမယ့္ ေတြးၿပီးၿပံဳး႐ံုေလာက္ကေလးၿပံဳးမိတယ္ဆိုရင္ ေက်နပ္ပါတယ္လို႔ ရည္႐ြယ္ခဲ့ေပမယ့္ အားလံုးက ရယ္ရတယ္လို႔ေျပာၾကတဲ့အတြက္လည္း ဝမ္းသာပါတယ္။ ဒီတစ္ေခါက္လည္း အမ်ားႀကီးမဟုတ္ရင္ေတာင္ နည္းနည္းပါးပါးေတာ့ ရယ္ရမယ္လို႔ထင္ပါတယ္။

 ကိုယ့္ကိုယ္ကိုခဏတျဖဳတ္ …..

            ဒီဇာတ္လမ္းမွာ က်ေနာ္ဂြက်ရတာကေတာ့ စုဘူးထဲက က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းကဗ်ာဆရာ ညီစိမ္း(ခ)သိုးမဲ ရဲ႕ ပေယာဂမကင္းပါဘူး။ သူေရးတဲ့ကဗ်ာေၾကာင့္ က်ေနာ္ဒီလိုအျဖစ္မ်ိဳးႀကံဳရတာျဖစ္ပါတယ္။ ျဖစ္ပံုကေတာ့ …… စုဘူးထဲမွာ ညီစိမ္းခဲ့တဲ့ “စာ႐ြက္အိုရဲ႕ငို႐ိႈက္သံ ” ဆိုတဲ့ကဗ်ာကို က်ေနာ္ဖတ္မိတယ္။ အဲဒီကဗ်ာထဲက စာပိုဒ္ေလးတစ္ပိုဒ္ကို က်ေနာ္က သေဘာက်သြားပါေလေရာ။ ကဗ်ာစာသားနဲ႔ သူဖန္တီးထားတဲ့ပံုသ႑ာန္ကလည္း ႏွစ္သက္ခ်င္စရာေကာင္းပါတယ္။ အဲဒီ စာပိုဒ္ေလးက ဒီလိုပါ။

..... ..... ..... ..... ..... ..... ..... .....
      ..... ..... ..... ..... ..... ..... ..... .....
..... ..... ..... ..... ..... ..... ..... .....
      ..... ..... ..... ..... ..... ..... ..... .....
..... ..... ..... ..... ..... ..... ..... .....
ငါ့..... ..... ..... ..... ..... ..... ..... ..
 .. ကိုယ္..... ..... ..... ..... ..... ..... .....
  ..... ငါ..... ..... ..... ..... ..... ..... .....

..... ..... ..... ..... ..... ..... ..... .....
   ... ..... ခ..... ..... ..... ..... ..... ..... .....
 ... ..... ... .....  ..... ..... ဏ..............

. ..... ..... ... .....တ..... ..... .....  .....
 ... .....ျဖဳတ္..... ..... .....  ..... ..... ..... .

..... ..... ..... ..... ..... ..... ..... .....

...... .....ေပ်ာက္..... ..... .....  ..... .....
 ....... ..... ..... ..... ..... ..... ဆံုး..... ....
 ... ... ..... .....သြား..... ..... .....  ..
 ... ........ ..... .......... .....တယ္ ..
 ..... ..... ..... ..... ..... ..... ..... .....

            အဲဒီေတာ့ က်ေနာ္က အဲဒီအပိုဒ္လိုက္ႀကီးကို Copy လုပ္ၿပီး က်ေနာ့္ GTalk ရဲ႕ Custom Message မွာ တင္ထား လိုက္ပါတယ္။ ျပႆနာက အဲဒီမွာစေတာ့တာပါပဲ။ က်ေနာ့္ Friend List ထဲက ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္က က်ေနာ့္ကို ေျပာင္စပ္စပ္နဲ႔ လာေမးပါေလေရာဗ်ာ။

            “ကိုႀကီး ….. ကိုႀကီး”

            “ေဟ ….. ေအး ေျပာေလ ဘာတုန္းဟ”

            “ဟိုေလ …. သမီးတစ္ခုေလာက္ေမးခ်င္လို႔”

            “ေအး ….. ေမးလဟာ”

            “ကိုယ့္ကိုယ္ကို ခဏျဖဳတ္ၾကည့္ေတာ့ ဘယ္လိုေနတုန္း ဟိဟိ”

            “ဟမ္ ….. နင္ေနာ္ နင္ေနာ္”

            အဲဒီေတာ့မွ က်ေနာ္လည္း လန္႔ဖ်န္႔ၿပီး Custom Message ကိုျပန္ၾကည့္ရပါတယ္။ ဟုတ္ပါရဲ႕ဗ်ာ ……. ညီစိမ္းရဲ႕ ကဗ်ာက “ငါ့ ကိုယ္ ငါ ခ ဏ တ ျဖဳတ္ ေပ်ာက္ ဆံုး သြား တယ္” ဆိုတဲ့ စာလံုးေလး (၁၁)လံုးပဲပါတာ။ ဒါေပမယ့္ ပံုစံတစ္ခု ထဲထည့္ေရးတာဆိုေတာ့ အ႐ွည္ႀကီးျဖစ္ၿပီး အျပည့္မေပၚဘဲ “ငါ့ကိုယ္ငါခဏတျဖဳတ္” အထိပဲေပၚေနတာကိုး။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေကာင္မေလးက က်ေနာ့္ကိုလာေနာက္သြားတာ။ တယ္ေလ ….. ငါ့ကိုငါခဏျဖဳတ္ၾကည့္တာမဟုတ္ဘူးေဟ့ ….. ခဏခဏျဖဳတ္ၾကည့္ေနတာဟ လို႔ေျပာလိုက္ရရင္ မေကာင္းပဲ႐ွိေတာ့မယ္။ အဟဲ … က်ေနာ့္မွာျဖင့္ ႐ွက္လိုက္ရတာေလ။

 အင္တာနက္သံုးခ်င္လို႔

            က်ေနာ္တို႔ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ IT နည္းပညာရပ္ေတြ တျဖည္းျဖည္းတိုးတက္ထြန္းကားလာတာနဲ႔အညီ ဒီပညာရပ္နဲ႔ က်င္လည္က်က္စားသူေတြ၊ ေလ့လာဆည္းပူးသူေတြလည္း မ်ားျပားလာပါၿပီ။ အရင္က Software Engineer တို႔ ၊ Network Engineer တို႔ဆိုတာ ႐ွားပါးပစၥည္းျဖစ္ခဲ့ေပမယ့္ ေနာက္ဆိုရင္ မီးတိုက္သတ္ရင္ေတာင္ ကုန္မွာမဟုတ္တဲ့အေျခ အေနကို ေရာက္လာပါေတာ့မယ္။ က်ေနာ့္အေတြးက ဒီေနရာအထိ ျပႆနာမ႐ွိေသးပါဘူး။ ျပႆနာ႐ွိတာက ဘယ္လို အေတြးစပဲရရ ေနာက္တီးေနာက္ေတာက္၊ ေပါက္တီးေပါက္႐ွာေတြးတတ္တဲ့ က်ေနာ့္ဥာဥ္ပါပဲ။ က်ေနာ္က ဘယ္လိုဆက္ၿပီး ေတြးမိသလဲဆိုရင္ ….

            ေနာက္ဆို အင္တာနက္ဆိုင္ေတြဟာ အခုကြမ္းယာဆိုင္ေတြေပါမ်ားသလို မွတ္တိုင္တုိင္း၊ လမ္းေထာင့္တိုင္းမွာ ေပါမ်ားလာေတာ့မယ္။ အဲဒီက်ရင္ က်ေနာ္တို႔လည္း အခုကြမ္းယာ လြယ္လြယ္ဝယ္စား ၾကသလို အင္တာနက္ကို လြယ္ လြယ္ကူကူ သံုးၾကေတာ့မယ္။ ဥပမာ …….

            “အစ္ကိုေရ …. က်ေနာ့္ကို အင္တာနက္ႏွစ္ရာဖိုးေပးပါ”

            “အမေရ …. က်ေနာ့္ကို Wimax နဲ႔သံုးရာဖိုး ….. တစ္ယာပိုေပးေနာ္ အဲေလ တစ္နာရီပိုေပးေနာ္”

            “ညီေလးေရ ….. အစ္ကို႔ကို MPT ေလးနဲ႔ တစ္ရာ့ငါးဆယ္ဖိုး ေကာ္နက္႐ွင္ထူထူေလးေပါက္ေပးေနာ္ ဟဲဟဲ”

            “ညီမေလးေရ …. ကိုယ့္ကို Bagan ADSL နဲ႔ေဟ့ … Network Game ေလးပါတြဲမယ္ …. ေရာ့ အရင္တေခါက္ အင္တာနက္ေၾကြးသံုးရာ”

            “မာမြတ္ေရ …. က်ေနာ့္ကို အင္တာနက္ႏွစ္ရာဖိုး … ကဲပါ အေၾကြငါးဆယ္ဖိုးပါထပ္ထည့္လိုက္ …… ေကာ္နက္႐ွင္ ထူထူေလးေနာ္ … ဟိုဘက္က စြပ္ပရားတို႔ဆိုင္ေတာင္ သြားတာမဟုတ္ဘူး …. မာမြတ္ဆီလာတာ ဟင္းဟင္း”

            ဟဲဟဲ … က်ေနာ္ကေတာ့ အဲဒီလိုမ်ိဳးျဖစ္လာလိမ့္မယ္ထင္တာပါပဲ။ ဘယ္လိုလဲ လမ္းထိပ္မွာ အင္တာနက္ဆိုင္ ဖြင့္ၾကဦးမလား။

 အလုပ္ေလးတစ္ခုလိုခ်င္တာမ်ား

            ဟိုတေလာက က်ေနာ္တို႔သူငယ္ခ်င္းတစ္သိုက္ လက္ဖက္ရည္ဆိုင္ထိုင္တုန္း သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ေျပာ လာပါတယ္။ သူအလုပ္မလုပ္တာလည္းၾကာၿပီ။ သူ႔အိမ္ကလည္း အလုပ္မလုပ္ဘဲ အေလလိုက္ေနလို႔ ဆူေနၿပီတဲ့။ အလုပ္ ေလးတစ္ခုေလာက္ ျပန္လုပ္ခ်င္လိုက္တာတဲ့။ အဲဒါနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုးက ဝိုင္းၿပီးစဥ္းစားေပးၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သိေတာ္မူတဲ့အတိုင္း က်ေနာ္တို႔သူ႔အတြက္စဥ္းစားေပးတာက အေကာင္းမဟုတ္ပါဘူး။ ဘယ္လို “က်ပ္” လႊတ္ရမလဲလို႔ စဥ္းစားတာပါ။ ခဏေနေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က ဆရာႀကီးေလသံနဲ႔ထေျပာတယ္။ ေဆးလိပ္ကို မိန္႔မိန္႔ႀကီးခဲလို႔ …

            “မင္း…………….ကြာ အလုပ္ေလးတစ္ခုေလာက္လိုခ်င္တာမ်ား …. ဟဲဟဲ”

            ဟိုေကာင္ခမ်ာ ဝမ္းသာအားရနဲ႔ ေဆာင့္ေၾကာင့္ေလးျပင္ထိုင္ၿပီး ေမးရွာပါတယ္။

            “ဟ …. မင္း႐ွာေပးႏိုင္တယ္လား”

            “ေအး …. ႐ွာေပးႏိုင္တာေပါ့ကြ အခုေလာေလာဆယ္တင္ ငါ့ကိုအလုပ္တစ္ေနရာစာလြတ္ေနလို႔ ႐ွာေပးခိုင္းထား ေသးတယ္ မင္းနဲ႔ဆိုအေတာ္ေလာက္ပဲကြ”

            “ေဟ .. အေဟးေဟးေဟး ဟုတ္လား ေျပာစမ္းပါဦး ေျပာစမ္းပါဦး”

            “ဒီလိုကြာ မင္းလုပ္ရမွာအရမ္းလည္းသက္သာတယ္ မနက္ကိုးနာရီကေန ညေနငါးနာရီအထိပဲ ၿပီးေတာ့ တနလၤာ ကေန ေသာၾကာအထိပဲ သြားရမွာကြ စေန၊ တနဂၤေႏြ ႏွစ္ရက္လံုးပိတ္တယ္”

            “ေဟ ေအး …. မိုက္တယ္ဟ ဘယ္မွာလုပ္ရမွာတုန္း လခကေရာ ဘယ္ေလာက္လဲ”

            “ေအးကြ လခကလည္းအပ်ံစား တစ္လကို ကိုးေသာင္းခြဲေတာင္ရမွာေဟ့ … ဘယ္မွာလုပ္ရမွာလဲဆိုေတာ့ …. အင္း … ယဥ္ေက်းမႈဦးစီးဌာနေလ သိတယ္မဟုတ္လား အဲ့ဒီမွာဗ်ား အဲဒီမွာ”

            အမေလးေလး ….. ဟိုေကာင္ျဖစ္သြားလိုက္တဲ့ပံုမ်ား ေျပာမေနနဲ႔။ သူ႔ကိုယ္သူ တစ္လကိုးေသာင္းခြဲလည္းရဦး မယ္၊ တစ္ပတ္ကိုလည္း ငါးရက္ပဲဆင္းရမယ္၊ လုပ္ရမယ့္ေနရာကလည္း အိေျႏၵရရ ယဥ္ေက်းမႈဦးစီးဌာနဆိုေတာ့ ဝမ္းသာ ေနလိုက္တာေျပာမေနနဲ႔။ ဒါနဲ႔ ဝမ္းသာအားရ ဆက္ေမးပါတယ္။

            “ေအး….. ဒါေတာ့ဟုတ္ပါၿပီ … ဒါေပမယ့္ ငါကအဲဒီမွာ ဘာလုပ္ရမွာလဲေျပာဦးေလကြာ”

            “ေဟးေဟး မင္းဘာမွ ပင္ပင္ပန္းပန္းလုပ္စရာမလိုဘူး မနက္ကိုးနာရီ႐ံုးေရာက္တာနဲ႔ မင္းသံမံတလင္းမွာ ၿငိမ္ၿငိမ္ ေလးလွဲေန႐ံုပဲ တစ္ေနကုန္ မင္းကို ပတၱလားလုပ္တီးၾကမွာေလ ဟီးဟီး” လဲဆိုေရာ ဆဲလိုက္တာမ်ားဗ်ာ …… အမ်ိဳးကိုစံု သြားတာပဲ။ ၿပီးေတာ့ စိတ္ေကာက္ၿပီး စူပြစူပြနဲ႔ ျပန္သြားပါေလေရာ။ ေတာ္ေတာ္ေလး ဂြက်သြားပံုရပါတယ္။ က်ေနာ္တို႔ က်န္ခဲ့တဲ့ေကာင္တစ္သိုက္က အဲ့ဒီအေၾကာင္းကို တစ္ေနကုန္ေျပာၿပီး ရယ္လုိ႔မဆံုးေတာ့ဘူး။

                                                                                                သူရႆဝါ

လြင္ျပင္ဂီတ

“ လြင္ျပင္ဂီတ ”

“ကေခ်သည္ရဲ႕ဗ်ပ္ေစာင္းတစ္လက္နဲ႔

မီးလ်ံပန္းပြားေတြ ေပ်ာင္းသြဲ႔လြန္႔လူး

နတ္ဘီလူးတစ္ေသာင္းက

ဂီတတစ္ပုဒ္ ထုဆစ္လိုက္ၾကတယ္”

ႏွင္းဆီ၀ါေရ. . . ေဟာဒီလြင္ျပင္ရဲ႕ဂီတမွာ ငါ တသုန္သုန္ “က”ေနလိုက္ခ်င္ရဲ႕

မိုးးတိမ္ေတြျဖန္႔ခ်ထား. . . အနီေရာင္မိုးတိမ္ေတြျဖန္႔ခ်ထားပါ

နတ္ဆိုးတို႔ရဲ႕ ခရုသင္းသံေတြၾကားမွာ မီးလ်ံပန္းပြားေတြ ေပ်ာင္းသြဲ႔လြန္႔လူးလို႔

ဒါဟာ. . . ဘယ္လိုဂီတသံစဥ္လဲကြယ္

ငါ့ကိုယ္ငါ အသြင္ေျပာင္းပစ္လိုက္ရတဲ့ည . . . .

လွ်ပ္ပန္းလွ်ပ္ႏြယ္တို႔ ၀ိုး၀ိုး၀ါး၀ါးအုပ္ဆိုင္းတဲ့ည. . .

ဒီလိုညမွာေပါ့ႏွင္းဆီ၀ါရယ္ . . . ငါ. . .

ငါ့အတၱကိုအုပ္မိုး ပ်ိဳးပ်ိဳးလက္လက္ “က”ေနခဲ့ပါတယ္

“ျမားတစ္စင္းကို

ညွိဳ႕ကလႊတ္ၿပီးမွ

ျပန္ေခ်ာ့ေခၚလို႔မရဘူးကြဲ႔”

ငါ့ရဲ႕ဦးတည္ရာကဘာလဲ. . .

ငါဘယ္ကိုသြားေနခဲ့တာလဲ. . .

တကယ္ေတာ့ ျမားတစ္စင္းရဲ႕ သူရဲေကာင္းဆန္ေသာအျပဳအမူဆိုတာ. . . ငါမသိႏိုင္ခဲ့ဘူးကြယ္ “ေတးဆိုေနတဲ့မိုးတိမ္ေတြ ရပ္တန္႔ၾက” . . .  အဲဒီလိုလည္း ထြင္းေဖာက္မသြားႏိုင္ၾကဘူး

ညိွဳ႕က လႊတ္တဲ့ျမားပါပဲ. . . ဒါေပမယ့္ က်ရႈံးခဲ့တယ္. . .  

ႏွင္းဆီ၀ါေရ . . . ငါဟာ ညိွဳ႕ဆီကိုျပန္လာခ်င္စိတ္မရွိေသာ. . . ျပန္လည္ မတမ္းတရဲေသာ. . .

ေသဆံုးပ်က္ယြင္း “ျမား”တစ္စင္းပါပဲ။

“တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္နဲ႔

ေသမေလာက္ ေ၀း. . .ခဲ့. . .ၾက”

“ပန္းေခတ္ယဥ္ေက်းမႈတစ္ပုိင္းတစ္စနဲ႔

ပန္းရိုင္းမေလး ႏွင္းဆီ၀ါရယ္. . .

မလြမ္းခ်င္ဘူးဆိုၿပီး. . .ငါ

. . . လြမ္းတယ္. . .”

ဒီကမာၻမွာေတာ့ . . . ငါဟာ ျပန္လည္ရွင္သန္ခြင့္မရွိေတာ့တဲ့ လိပ္ျပာတစ္ေကာင္ပါ

ငါဆိုတဲ့ အင္းဆက္ပိုးမႊားဆီကိုမွ နင့္ရနံ႔ေတြ (ခဏေလး) စီးလြင့္ပ်ံ႕က်လာခဲ့တာ. . .  

၀တ္မႈန္ကူးေသာ ေလထုထဲကရနံ႔ေတြ. . .

ပန္းရိုင္းမေလးရဲ႕ မထီတရီပြင့္ဖတ္ႏႈတ္ခမ္းေတြ . . . ဆာ. . . တယ္

ပန္းေတြသြန္းခဲ့ ပ်ိဳးခဲ့ေသာ လက္အစံုမွာ ႏွင္းဆီ၀ါကိုေပးခ်င္တဲ့လက္ေဆာင္ကေလး. . .

နင့္ရဲ႕ ျငင္းပယ္လိုက္ေသာမ်က္၀န္းေတြေအာက္ ေပ်ာက္သြားတယ္

ပန္းေခတ္ထဲက ပန္းရိုင္းမေလးေရ . . . မလြမ္းခ်င္ဘူးဆိုရင္းက ငါပဲ လြမ္းေနရျပန္တယ္

“ေၾကာက္စရာေကာင္းလိုက္တာ

ပညာေတြ ဘယ္ႏွစ္ခန္းလြန္ခဲ့ၿပီလဲ

အသည္းတစ္ျခမ္းပဲ့ပါသြားမွ

စုန္းမမွန္းသိလုိက္ရတယ္”

ေျပာစရာမရွိေတာ့ပါဘူး . . . ေ၀းလြင့္ကြယ္ေပ်ာက္ . . . .

ေျပာလို႔မရေလာက္ေအာင္ ငါ့အသံေတြပါကြဲအက္ေ၀၀ါး . . . .

အဲဒါနင္ျပဳစားခဲ့တာပါ ႏွင္းဆီ၀ါေရ . . .

နင္ျမင္ဖူးခ်င္တယ္ဆိုရင္ ရင္ဘတ္တစ္ျခမ္း “ေပ်ာက္” သြားတဲ့ေကာင္ကိုျပပါ့မယ္

ပူေလာင္ျပင္းျပမႈ. . . နာက်င္ရွတမႈ. . . ဘာတစ္ခုမွမသိလိုက္ရဘဲ ေသသြားတဲ့ေကာင္ေလ

ခဏေလးပါပဲ . . .ေရာင္စံုသက္တန္႔ေတြ. . . နတ္သမီးအၿပံဳးေတြ . . .

ပန္းဥယ်ာဥ္ႀကီးတစ္ခုလံုးရဲ႕ ရင္ဘတ္ကိုခြာခ်လိုက္သံေတြ . . . ေမ်ာလြင့္သြားတာေတြ . . . ခဏေလးျမင္လိုက္ရၿပီးေနာက္ ငါကိုယ္တိုင္ မျမင္ႏိုင္ျခင္းေတြေအာက္ . . . ငါေရာက္သြားတယ္

နင္ဟာ “တကယ့္ကို” လွလွပပစုန္းမတစ္ေကာင္ပဲ ႏွင္းဆီ၀ါ . . . . .

“တိမ္ျဖဴလြလြေတြကေတာ့

က်ပ္ခိုးမစြဲၾကပါဘူး

ကိုယ့္မွာပဲ

တေျမ႕ေျမ႕ျပာ. . .က်”

ၿပီးဆံုးသြားတာေတြေတာင္မဟုတ္ဘူး. . . အရာအားလံုး အသစ္ကေနျပန္စသြားတာ. . .

အခုထိ မီးလွ်ံေတြၾကာမွာ ငါ. . . “က” ေနတုန္း

ေၾကကြဲေလာင္ၿမိဳက္ “က” ေနတုန္း. . . နတ္ဘီလူးသံစဥ္နဲ႔ ဖြာလြင့္ေနတုန္း . . . .

 “လြင္ျပင္ဂီတ” မွာ တစ တစ ျပာက်သြားသူ . . . .

ေကာင္မေလးေရ. . . ႏွင္းဆီ၀ါေရ. . .

ငါ့ရင္ထဲကေန နင့္ကိုယ္နင္ ေသဆံုးပစ္လိုက္တယ္ဆိုတဲ့အသိမွာတင္

ငါကိုယ္တိုင္ပါ ေသ . . . ဆံုး . . .

                                    သြား . . . .

                                                ခဲ့ . . . . .

                                                            တာ . . . . . . ။

(႐ိုးရာ ေရးသားေသာ “လြင္ျပင္ဂီတ” ကဗ်ာအား ျပန္လည္ခံစားေရးဖြဲ႕ပါသည္)

သူရႆဝါ

Mysuboo Fanclub ႏွစ္ႏွစ္ျပည့္အၿငိမ့္၊ျပဇာတ္ကရန္အတြက္ဝါသနာ႐ွင္သ႐ုပ္ေဆာင္ေခၚယူျခင္း

Mysuboo Fanclub ႏွစ္ႏွစ္ျပည့္ ျပဇာတ္ႏွင့္ အၿငိမ့္ကရန္အတြက္ ဝါသနာ႐ွင္မ်ားဖိတ္ေခၚျခင္း

က်ေနာ္တို႔ Mysuboo Fanclub ရဲ႕ ႏွစ္ႏွစ္ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႔ အၿငိမ့္ကဖို႔ စီစဥ္ခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းကို သူငယ္ခ်င္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သိၾကမွာပါ။ တကယ္လို႔ မသိၾကေသးဘူး ဆုိရင္လည္း ဒီေနရာမွာ အဲဒီပိုစ့္ကို သြားေရာက္ ဖတ္႐ႈႏိုင္ပါတယ္။

အခု က်ေနာ္တို႔ ႀကိဳတင္ေၾကျငာ ထားတဲ့အတိုင္း ျပဇာတ္ကဖို႔ အခ်ိန္နီးကပ္လာပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ အစက အသိေပးထားသလို ေဖေဖာ္ဝါရီ (၁၄)ရက္ေန႔မွာေတာ့ မကျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။ ဘယ္လိုမွ အဆင္မေျပတဲ့အတြက္ မတ္လထဲကို ေ႐ႊ႕လိုက္ပါတယ္။ အဲဒီလို ရက္ေ႐ႊ႕ထားတာ ကလြဲရင္ က်န္တာေတြ အကုန္လံုးက မူလစီစဥ္ ထားတဲ့အတိုင္းပါပဲ။ နဂိုစီစဥ္ ထားတာထက္ေတာင္ ပိုၿပီးစိတ္ဝင္စားစရာ ေကာင္းလာပါေသးတယ္။

က်ေနာ္တုိ႔ စီစဥ္ေနတဲ့ အေနအထား ကိုေျပာျပပါ့မယ္။ ပထမဆံုး စတိတ္႐ိႈး အစီအစဥ္နဲ႔ စဖြင့္မယ္ဗ်ာ။ ႏိုင္ငံေက်ာ္ အဆိုေတာ္ တခ်ိဳ႕လည္း လာၿပီးကူညီ သီဆိုေပးၾကမယ္။ Mysuboo Fanclub က ဝါသနာ႐ွင္ တခ်ိဳ႕လည္း သီဆိုၾကမယ္ (အသံေကာင္းၿပီးသား Suboo Selection ေတြေပါ့ေနာ္ :P)။ စတိတ္႐ိႈး အစီအစဥ္ ၿပီးတာနဲ႔ အူတက္မတတ္ ရယ္ရမယ့္ တစ္ခန္းရပ္ ဟာသျပဇာတ္ ကျပပါမယ္။ ၿပီးတာနဲ႔ ေနာက္ထပ္ျပဇာတ္ တစ္ပုဒ္က်ရင္ေတာ့ ေ႐ွ႕တစ္ပုဒ္နဲ႔ မတူျခားနားတဲ့ အခ်စ္အလြမ္း ရသစံုတဲ့ ျပဇာတ္တစ္ပုဒ္ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီ ျပဇာတ္ႏွစ္ပုဒ္ ကျပၿပီးရင္ေတာ့ ပရိသတ္အႀကိဳက္ ကိုေမာင္ေမာင္ေအးတို႔၊ ကိုဆန္းထြဋ္တို႔ရဲ႕ နာမည္ေက်ာ္ Dream Boat အဖြဲ႕ရဲ႕ ကစားနည္းေတြ ပါဝင္လာပါမယ္။ လာၾကည့္တဲ့ ပရိသတ္ေတြ ကိုယ္တုိင္ ဝင္ကစားၿပီး ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် ဒီပြဲကို ပါဝင္ဆင္ႏႊဲ ႏုိင္ေအာင္လို႔ စီစဥ္ထားတာပါ။

အဲဒါၿပီးရင္ေတာ့ သီခ်င္းနားေထာင္လိုက္၊ ရယ္လိုက္၊ ငိုလိုက္၊ ေဆာ့လိုက္ အမ်ိဳးစံု ခံစားၿပီး ေမာေနၾကမယ့္ ပရိသတ္ကို ခဏတာ အေညာင္းအညာ ေျပေအာင္ Break Time ေပးပါမယ္။ ေနာက္တစ္ေခါက္ ျပန္စတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ထူးထူးျခားျခား အေနနဲ႔ IT ဟာသျပဇာတ္ တစ္ပုဒ္ တင္ဆက္ကျပ သြားမွာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါေတြ အားလံုးအၿပီးမွာေတာ့ အမ်ားေမွ်ာ္လင့္ ေစာင့္စားေနၾကတဲ့ စုဘူးအၿငိမ့္သဘင္ႀကီး စတင္ပါမယ္။ စုဘူးရဲ႕ လွတပတ မင္းသမီးေခ်ာေလး ႏွစ္လက္ရဲ႕ အကအလွေတြရယ္၊ ဖန္တရာေတ ပ်က္လံုးအေဟာင္းေတြ မဟုတ္ဘဲ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ ရယ္ေမာရမယ့္ စုဘူးနာမည္ေက်ာ္ လူ႐ႊင္ေတာ္ေတြရဲ႕ ပ်က္လံုးေတြကို မ်က္ေတာင္မပြင့္စတမ္းအိပ္ငိုက္ (အဲေလ) မ်က္ေတာင္မခတ္စတမ္း ႐ႈစားၾကရမွာ ျဖစ္ပါတယ္ဗ်ား။ အၿငိမ့္မွာ ကျပၾကမယ့္ လူ႐ႊင္ေတာ္ေတြကို သိလား။ မသိရင္ ေအာက္ပါပံုကို ၾကည့္လိုက္ပါခင္ဗ်ာ။

က်ေနာ္လည္း ေရးရင္းေရးရင္းနဲ႔ လမ္းေၾကာင္းလြဲ သြားပါၿပီ။ တကယ္ေတာ့ ဒီပုိစ့္က အထက္မွာ ေျပာခဲ့တဲ့ ျပဇာတ္ေတြမွာ ပါဝင္သ႐ုပ္ေဆာင္မယ့္ သ႐ုပ္ေဆာင္ ဖိတ္ေခၚတဲ့ပိုစ့္ပါ။ ဒါေပမယ့္ ေျပာခ်င္စိတ္ကို ထိန္းမရတာေၾကာင့္ ႀကိဳေျပာၿပီးသား ျဖစ္သြားပါတယ္။ ကဲ …. အထက္မွာ က်ေနာ္ေျပာခဲ့တဲ့အတိုင္း က်ေနာ္တို႔နဲ႔ အတူတူ ျပဇာတ္ေတြ၊ အၿငိမ့္ေတြမွာ ပါဝင္သ႐ုပ္ေဆာင္ခ်င္တဲ့ ဝါသနာ႐ွင္ သူငယ္ခ်င္းမ်ား (က်ား/ မ မေ႐ြး) ကို ဖိတ္ေခၚပါတယ္။ ပါဝင္ကျပခ်င္ပါတယ္ ဆိုတဲ့သူမ်ား ၂၀. ၁. ၂၀၁၀ ရက္ေန႔ ေနာက္ဆံုးထားၿပီး က်ေနာ္တုိ႔ကို ဆက္သြယ္ စာရင္းေပးၾကပါခင္ဗ်ာ။ ေဖေဖာ္ဝါရီလထဲမွာ က်ေနာ္တို႔ ျပဇာတ္ေတြ စတုိက္ၾကမွာမို႔လို႔ပါ။ “ျပဇာတ္က်ရင္ ငါလည္းကမွာေနာ္” လို႔ အေစာပိုင္း ကတည္းက ပါးစပ္နဲ႔ ႀကိဳတင္စရံ႐ိုက္ထားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ား အေနနဲ႔လည္း စာရင္းဝင္သြားေအာင္ Mail ပို႔ၿပီး စာရင္းေပးၾကဖို႔ တုိက္တြန္းလိုက္ပါတယ္။ ဆက္သြယ္ရမယ့္ E-Mail ေတြကေတာ့ . . . .

mysuboofanclub@gmail.com Mysuboo Fanclub Admin

junesai21@gmail.com ကိုစိုင္းေနာင္ (ခ) လူလိန္

thurathawah.ptk@gmail.com ကိုဘုန္းသန္႔ေက်ာ္ (ခ) သူရႆဝါ

soedawarat@gmail.com ကိုစိုးမိုးေအာင္္

တို႔ျဖစ္ၾကပါတယ္။

အခု က်ေနာ္တို႔ စီစဥ္ထားတဲ့ ပြဲဟာ IT နယ္ပယ္မွာ ပထမဆံုး စင္ေပၚတက္ၿပီး ပြဲႀကီးတစ္ပြဲအေနနဲ႔ ေဖ်ာ္ေျဖမယ့္ ျပဇာတ္၊ အၿငိမ့္ပြဲတစ္ပြဲ ျဖစ္လာမွာပါ။ ဒီေတာ့ ပရိသတ္ေတြကိုလည္း လာၾကည့္ၾကဖို႔ ဖိတ္ေခၚသလို (ကျပမယ့္ ေန႔ရက္၊ အခ်ိန္၊ ေနရာ ေတြကို ေနာက္ပိုင္းမွာ ေၾကျငာေပးသြားပါ့မယ္) အႏုပညာ သ႐ုပ္ေဆာင္ အလုပ္ကို ဝါသနာပါတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ား အေနနဲ႔လည္း ဒီပြဲမွာ ပါဝင္ေဖ်ာ္ေျဖ ႏုိင္မယ္ အခြင့္အေရးကို လက္လြတ္ မခံဘဲ က်ေနာ္တုိ႔နဲ႔ အတူ ပူးေပါင္းဆင္ႏႊဲၾကဖို႔ ဒီေနရာကေန ဖိတ္ေခၚလိုက္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

အခန္းအမွတ္သုည ... လူအမွတ္သုည

“အခန္းအမွတ္သုည . . . . လူအမွတ္သုည”

(၁)

အခန္းထဲမွာ ေမွာင္ေနတယ္။ “အလင္း တစ္စက္ေလာက္ ရမလား” ဆိုတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မပါဘဲ တံခါးကို ဖြင့္လိုက္တယ္။

ဆႏၵ၊ အတၱ၊ ရမၼက္ ဘာမွမ႐ွိတဲ့ ေမွာင္ေနတဲ့အခန္းက ပြင့္လာတာကလြဲလို႔ နဂိုအတိုင္း “အေမွာင္စူးစူး”။

ခံစားခ်က္ေတြ အေမွာင္ခ်ၿပီး ျပန္လာခဲ့တဲ့ “ကိုယ္” ဟာ အဲဒီအခန္း ေမွာင္ေမွာင္ထဲမွာ အထင္းသား ေပၚလြင္ေန….။

ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ မဖတ္ရေသးတဲ့ သတင္းစာအေဟာင္းတစ္ေစာင္ေတြ႕တယ္။

မ်က္ႏွာဖံုးမွာက သိၿပီးသားျဖစ္တဲ့ ေလာေလာလတ္လတ္ ညေနအေၾကာင္း။

အင္းလ်ား ကန္ေဘာင္ ေပၚမွာ လူသူေလးပါး တိတ္ဆိတ္ ….. တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ မျမင္ဘဲၾကည့္ေနတဲ့ ပ်က္ယြင္း မ်က္ဝန္းႏွစ္စံုနဲ႔ ေလဟာနယ္ ေရျပင္ေပၚ …… ဟင့္အင္း ….. ဒီထက္ပိုၿပီး မသိခ်င္ေတာ့ဘူး။

ကိုယ့္စိတ္ကိုယ္ တိတ္ဆိတ္လိုက္တယ္။

“…………………………”

သီခ်င္းသံၾကားရတယ္။

ဘာတီးလံုးမွပါမလာတဲ့သီခ်င္းသံ ….

႐ူးသြားၿပီလားလို႔ မွန္ေ႐ွ႕ရပ္လိုက္ ……. ။

အေမွာင္ကနဂိုအတိုင္း။

အေမွာင္ကလြဲလို႔ ဘာမွမျမင္ရဘူး။

(၂)

နံရံမွာေထာင္ထားတဲ့ ဂစ္တာတစ္လက္ ေတြ႕တယ္။

မဆီမဆိုင္ ….. ဇာတ္ဝင္ခန္း တစ္ခုကို ဘာလို႔ သြားသတိရလဲ မသိဘူး။

ႀကိဳးေျခာက္ႀကိဳးလံုးက အသံတစ္သံတည္း ျမည္ၿပီး တုန္ခါေနတယ္။

ဒါေပမယ့္ ….. အခန္းကေမွာင္ေန …… စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ အဆိပ္သင့္ေနတဲ့ဂစ္တာျဖစ္မယ္။

ျဖတ္ေလွ်ာက္လာခဲ့တယ္ …… အခန္းကေမွာင္ေနတုန္း ……..

ဂစ္တာကလည္း သူ႔ကိုယ္သူတီးခတ္ေနတုန္း …….

အသံကလည္းျမည္ေနတုန္း ………

ဒါေပမယ့္ ဘာသံမွမၾကားရ …….။

(၃)

ေကာ္ဖီတစ္ခြက္က စားပြဲေပၚတင္လ်က္သား႐ွိတယ္။

ညေနကအတိုင္း ပူေလာင္ကၽြမ္း႐ွေနေသးတယ္ ……. စိတၱဇနံ႔ေတြ တေထာင္းေထာင္းထလို႔။

ဘယ္တုန္းကအေငြ႕ပ်ံသြားလဲမသိဘူး …… ခြက္ထဲမွာ ဘာမွမ႐ွိဘူး။

အေမွာင္က ေကာ္ဖီရည္ေတြကို စုပ္ယူသြားႏုိင္သလား ………

သက္ျပင္းတစ္႐ိႈက္႐ိႈက္ၿပီး ေကာ္ဖီခြက္ကိုေမာ့ခ်လိုက္တယ္။

အရသာက ေကာ္ဖီအတိုင္းပဲ ………

ခါးသက္ျပင္းျပ …….။

ေကာ္ဖီခြက္ကို ၾကမ္းျပင္ေပၚ ပစ္ခ်လိုက္ေတာ့ အခန္းထဲအႏွံ႔ ျပန္႔က်ဲသြားတယ္ ... ဖန္သားအပိုင္းအစေတြ။

ကြဲေၾကသံတစ္ခုတစ္ေလ မၾကားရတာေတာ့ ထူးဆန္းတယ္။

(၄)

“သူမ” သည္ “သူ” အား

ေအာက္ပါအတိုင္း

အမွားမွားအယြင္းယြင္း

အိပ္ေမြ႕ခ်ခဲ့ပါ၏

“ကမၻာတြင္ ငါမွတပါး

အျခားသူအား သင္ျမင္ပါေစ”

အေတြးေတြကို အေမွာင္ခန္းထဲ လႊင့္တင္ထားရင္း သုညစိတ္နဲ႔ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ေရ႐ြတ္မိတယ္။

႐ူးသြပ္မႈ အစာသြတ္ထားတဲ့ ကဗ်ာမွာ ဘာဝိဥာဥ္မွ ပါမလာဘူး။

“ငါမွတပါး အျခားသူအား ………….”

“ငါမွတပါး ……. အျခားသူအား ……”

ခပ္တိုးတိုး က်ိန္ဆဲလိုက္မိ။

(၅)

“ဟယ္လို ….. ဟယ္လို ….. ဟယ္လို”

ဖုန္းသံျမည္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ ဖုန္းပလပ္ကိုျဖဳတ္ထားခဲ့ၿပီးၿပီ။

ဘယ္သူကဖုန္းေခၚေနတာလဲ ……. ဒါမွမဟုတ္ ဘယ္သူ႔ကို ဖုန္းေခၚမိတာလဲ။

ဖုန္းခြက္ကို ေကာက္ကိုင္ၿပီး နားေထာင္လိုက္ေတာ့ အလိုအေလ်ာက္ ဖုန္းေျဖစက္က အသံကို စိမ္းစိမ္းခဲခဲ ၾကားရတယ္။

“လြန္ခဲ့တဲ့ညေနခဏဆီ ျပန္ ေရာက္ ေန လို႔ ……..”

တစ္ခုခု မွားေနၿပီဆိုတဲ့ အသိနဲ႔ ဖုန္းပလပ္ကို ျပန္တပ္လိုက္မွ ဖုန္းျမည္သံက ပစၥဳပၸန္ကိုျပန္ေရာက္လာတယ္။

ဘာသံမွမၾကားရေတာ့ဘူး။

(၆)

ေမွာင္ေနတဲ့အခန္းတစ္ခန္းထဲ ……..

သီခ်င္းသံအခ်ိဳ႕ ………..

ဂစ္တာတစ္လက္ ……….

အေကာင္းအတိုင္း ကြဲေၾကေနတဲ့ ေကာ္ဖီခြက္ …..

႐ူးသြပ္မႈမ်ားနဲ႔ကဗ်ာ …….

အဆက္မျပတ္ဖုန္းျမည္သံ……….

ဟား ……. ကိုယ္ “အလင္းတစ္စက္” ေလာက္ပဲျဖစ္ျဖစ္ ေတာင့္တဆာေလာင္လာမိတယ္

ကိုယ့္ကို လာေရာက္သယ္ေဆာင္မယ့္အလင္း …….. ဘယ္မွာလဲ။

လြန္ခဲ့တဲ့ညေနမဟုတ္တဲ့ တျခားတစ္ေနရာဆီသြားမယ္။

ေမွာင္ေနတဲ့အခန္းထဲကေန ေျခာက္ေျခာက္ျခားျခားေျပးထြက္လာခဲ့မိ ………..

အခန္းတံခါးက အေမွာင္ရင့္ရင့္ထဲ ပြင့္လ်က္သား။

(၇)

“အလင္း” ေတြက်န္ခဲ့တဲ့ အခန္းရဲ႕အျပင္မွာ

တစ္ေလာကလံုး ……. ကန္း …. ေမွာင္ ….. အ….. တိ …. က် …. သြားတယ္။

သူရႆဝါ

ဇန္နဝါရီ ၁၀ ရက္ ၊ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္

က်ေနာ္နဲ႔ဂြတီးဂြက်မ်ား (၅)

က်ေနာ္ရဲ႕ ဂြတီးဂြက်ေတြကို မေရးျဖစ္တာၾကာပါၿပီ။ အခုေတာ့ နည္းနည္းေလး စိတ္အားလပ္ေနလို႔ ျပန္ေရးမယ္ စိတ္ကူးမိပါတယ္။ ဂြတီးဂြက်ေတြလည္း ခဏခဏႀကံဳေနရျပန္တာကိုး အခုတေလာ။ ဂြတီးဂြက် အပိုင္း (၅) ျဖစ္ပါတယ္။ ဖတ္ၾကည့္ေပးၾကပါဦး။

ကြန္ပ်ဴတာက်င့္ ကြန္ပ်ဴတာႀကံ

က်ေနာ္နဲ႔ လက္ရွိေပါင္းသင္းဆက္ဆံေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးလိုလိုက ကြန္ပ်ဴတာေလာက၊ အင္တာနက္ေလာကမွာ က်င္လည္ေနၾကတဲ့ အလုပ္လုပ္ေနၾကတဲ့ သူေတြျဖစ္ပါတယ္။ သိၾကတဲ့အတိုင္း ကြန္ပ်ဴတာသမားဆိုတာ ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕ေရာက္ရင္ ထမင္းေမ့ဟင္းေမ့။ အင္တာနက္သံုးတတ္တဲ့သူဆို ပိုေတာင္ ဆိုေသးတာေပါ့။ ထိုင္မိရင္ ထလို႔မရေတာ့ဘူး။ အဓိကေျပာခ်င္တာကေတာ့ က်ေနာ္ အူေၾကာင္ေၾကာင္ျဖစ္ရတဲ့ ကိစၥပါ။

တေလာက အခ်ိန္ျပည့္ကြန္ပ်ဴတာပဲ သံုးမိတယ္။ ဘယ္မွလည္း ေထြေထြထူးထူးမေရာက္ျဖစ္ဘူး။ ဘာ ကိစၥပဲ ေပၚလာေပၚလာ လႊတ္ထားလိုက္တယ္။ အဲ …. အျပင္ျပန္ထြက္ျဖစ္တဲ့အခါက်ေတာ့ အဲ့ဒီတုန္းက ေပၚလာ တဲ့ကိစၥေတြကို ျပန္လုပ္ရပါေလေရာ။ အဲ့ဒီမွာ မလုပ္မျဖစ္လုပ္ရတာတစ္ခုကေတာ့ ဖုန္းေတြဆက္ရတာပါပဲ။ မွတ္ မွတ္ရရ အဲ့ဒီေန႔က အလုပ္ကိစၥတစ္ခုနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းဆီကို ဖုန္းေခၚျဖစ္တယ္။ လမ္းေဘး PCO ဖုန္းဆိုင္ကေန တဆင့္ေပါ့။ တစ္ေယာက္တည္း ျပႆနာတက္ရတာ အဲ့ဒီမွာပါပဲ။ ႏွစ္ရွည္လမ်ား ကြန္ပ်ဴတာကိုင္လာတဲ့ အက်င့္ က ဖုန္းဆက္တဲ့ေနရာအထိပါလာပါတယ္။ ဘာလဲဆုိေတာ့ ဖုန္းေခၚဖို႔ ဖုန္းနံပါတ္ေျခာက္လံုးႏွိပ္ၿပီးရင္ မျပည့္စံု ေသးဘူးလို႔ခံစားရၿပီး Enter ႏွိပ္ဖို႔ ခလုပ္ကို လိုက္လိုက္ရွာေနမိတာပါ။ တစ္ခါမဟုတ္ပါဘူး။ ဖုန္းတစ္ေကာလ္ ေခၚတိုင္း တစ္ခါ အက်င့္ပါေနတာ။ ဒီကိစၥက ေတာ္ေတာ္ေလးကို ဂြက်ပါတယ္။ ခင္ဗ်ားတို႔ေရာ အဲ့ဒီလိုျဖစ္ဖူးလား မသိဘူး။

ေပၚရာကို႐ႈ

ဒီကိစၥျဖစ္ပံုကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးရယ္ရပါတယ္။ ျပန္ေတြးတိုင္းလည္း ရယ္ခ်င္ပါတယ္။ ကိုယ့္ဘာ သာ အူေၾကာင္ေၾကာင္ျဖစ္ရတဲ့ကိစၥပါ။ တစ္ရက္မွာ ၿမိဳ႕ထဲကိုေရာက္ပါတယ္။ ဆိပ္ကမ္းသာလမ္းမွတ္တိုင္မွာ ကားေစာင့္ရင္း ေဘးနားက VCDေတြ CDေတြေရာင္းတဲ့ဆိုင္ကို ဘာရယ္မဟုတ္ဘူး ၾကည့္မိတယ္။ အေခြေတြက ေတာ့ ေတာ္ေတာ္စံုပါတယ္။ အခုေနာက္ပိုင္းမွာ သီခ်င္းေခြေတြ၊ 8 IN 1 တို႔ 16 IN 1 တို႔လို ဗီဒီယိုကားတြဲေတြနဲ႔ အၿပိဳင္ေရာင္းအားေကာင္းလာတာက တရားေခြေတြျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။ တရားေခြေတြမွ နည္းတာမဟုတ္ဘူး။ တရားအစံု၊ ဆရာေတာ္အစံုပါပဲ။ တရားေခြေတြေလွ်ာက္ၾကည့္ရင္းက အေခြေတြရဲ႕ထိပ္ဆံုးမွာ ေထာင္ထားတဲ့ တရားေခြတစ္ခ်ပ္ကို ဘာရယ္မဟုတ္ၾကည့္မိပါတယ္။ ေယာဂီဝတ္စံုနဲ႔ ဦးေလးႀကီးတစ္ေယာက္ တရားထိုင္ေနတဲ့ ပံုနဲ႔ ေအာက္မွာ “ေပၚရာကို႐ႈ” ဆိုၿပီးေရးထားတယ္။ က်ေနာ္ စိတ္ဝင္စားသြားပါတယ္။ ဒီတရားေခြက ဆရာေတာ္ တစ္ပါးပါးေဟာတာမဟုတ္ဘဲ လူဝတ္ေၾကာင္ဓမၼာစရိယတစ္ေယာက္ေယာက္ ေဟာတာျဖစ္မယ္ဆိုၿပီးေတာ့ေပါ့။ ဒီထက္စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတာက “ေပၚရာကို႐ႈ” ဆိုတဲ့အမည္ပါ။ သူ႔ရုပ္ကိုၾကည့္ေတာ့ အေရွ႕တိုင္းရုပ္၊ ဗမာ ရုပ္ပဲ။ ဒါေပမယ့္ နာမည္က အဲ့ဒီလိုျဖစ္ေနတယ္ေပါ့ေလ။ ဘာလူမ်ိဳးလဲေတာင္ စဥ္းစားၾကည့္လိုက္ေသးတယ္။ ဒီလိုနာမည္မ်ိဳး ဘယ္ႏိုင္ငံေတြမွဲ႔တတ္သလဲေပါ့။ လားလား ….. ေသခ်ာၾကည့္မွ တစ္ေယာက္တည္းအရွက္ကြဲ ေတာ့တာဗ်ာ။ ဘယ္ဟုတ္မလဲ …… ေပၚရာကို႐ႈွဆိုတာ လူနာမည္မွမဟုတ္ဘဲကိုး။ တရားထိုင္ရင္ စိတ္ထဲမွာ ေပၚလာတာကုိ ႐ႈမွတ္ခိုင္းတာေလ။ တရားေခြနာမည္က “ေပၚရာကို႐ႈ” ျဖစ္ေနတာထင္တာပဲ။ ဟဲဟဲ… အခုထိ ျပန္ေတြးမိတိုင္း အဲ့ေလာက္ေတာင္ အသံုးမက်တဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ရယ္ေနမိတယ္။ တကယ့္ကို ဂြတီးဂြက်ပါပဲ ေပၚရာကို႐ႈရယ္။

အစ္ကို ……. ဖုန္းေခၚခ်င္လို႔

က်ေနာ္ အင္တာနက္ဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာ Staff လုပ္တုန္းကပါ။ အခ်ိန္က ဆိုင္ပိတ္ခါနီးျဖစ္ေနၿပီ။ ည ဆယ္နာရီေလာက္ေပါ့။ ဆိုင္မွာကလည္း လူရွင္းေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆး အင္တာနက္ထိုင္သံုးေနမိတယ္။ အဲ့ဒီ အခ်ိန္မွာ ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္ ေရာက္လာပါတယ္။ “အစ္ကို … ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဖုန္းေခၚခ်င္လို႔ပါ” တဲ့။ ဒါနဲ႔ က်ေနာ္လည္း Server ကိုထသြားလိုက္တယ္။ က်ေနာ္တို႔ဆိုင္မွာက Pfingo ဖုန္းကို Server ကေနပဲ ေခၚေပးတာ မ်ားပါတယ္။ ေကာင္ေလးႏွစ္ေကာင္ကလည္း ေယာင္ေတာင္ေပါင္ေတာင္နဲ႔ အနားလာထိုင္တယ္။ က်ေနာ္က ဘယ္ကိုဖုန္းေခၚမွာလဲလို႔ ေမးရတာေပါ့။ ေကာင္ေလးေတြၾကည့္ရတာလည္း ဖုန္းဆက္လို႔ရမယ့္ေနရာကို မနည္း ရွာထားရပံုပဲ။ ဟုတ္တယ္…. က်ေနာ္တို႔ဆိုင္က လမ္းက်ဥ္းေလးထဲမွာဆိုေတာ့ ဒီအခ်ိန္ဆို လူအရမ္းျပတ္တယ္။ အင္တာနက္ဆိုင္ကလည္း က်ေနာ္တုိ႔တစ္ဆိုင္ပဲရွိတာေလ။

“ညီေလးတို႔ ဘယ္ကိုေခၚမွာလဲ ဖုန္းနံပါတ္ေျပာ” ဆိုေတာ့ …..

“5 ………” ဆိုၿပီး ဂဏန္းေျခာက္လံုးရြတ္ျပပါတယ္။ က်ေနာ္ေၾကာင္သြားတာေပါ့။ သတိလက္လြတ္ေျပာ လိုက္မိတယ္။

“ဟမ္ …… ဘာဖုန္းႀကီးလဲ”

“Handphone မဟုတ္ဘူးေလ အစ္ကို … ရိုးရိုးဖုန္း ၾကည့္ျမင္တုိင္ကိုေခၚမွာ”

“အင္…… ေသေရာ” ဆိုၿပီး သူတို႔ကို ရွင္းျပရပါေတာ့တယ္။ Pfingo ကႏိုင္ငံတကာေခၚတာျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္းေသခ်ာေျပာျပရတယ္။ ေကာင္ေလးေတြလည္း မေက်မနပ္ျဖစ္သြားပံုရပါတယ္။ စူပြစူပြနဲ႔ က်ေနာ့္ကို ေျပာတယ္။ “အစ္ကိုကလည္း တျခားႏိုင္ငံေတြေတာင္ ေခၚလို႔ရေသးတာ ၾကည့္ျမင္တုိင္ေလာက္ေတာ့ မိုင္နာ ေနမွာပါဗ်ာ လုပ္ပါ ေခၚေပးပါ”

စိတ္ကိုညစ္ေရာပဲဗ်ာ။ က်ေနာ္လည္း ဘယ္လုိေျပာေျပာမရတဲ့အဆံုး ေကာင္ေလးႏွစ္ေကာင္ကို ျပန္ၿပီး ဘုေတာေျပာရပါေတာ့တယ္။

“အစ္ကို ကဒံုကနိကို အရင္ေခၚၾကည့္လိုက္ဦးမယ္ ညီတို႔ေရ ….. အ့ဲဒီကိုရမွသာ ျပန္လာခဲ့ေတာ့” လုိ႔။

သူရႆဝါ

ၾကယ္မေလးအတြက္အလင္းဖတ္စာ

`ၾကယ္မေလးအတြက္ အလင္းဖတ္စာ´

ျဖစ္႐ိုးျဖစ္စဥ္မဟုတ္ဘဲ

ၾကယ္ကေလးတစ္စင္းကို ခ်စ္မိတဲ့အခါ

ကၽြန္ေတာ္ဟာ . . . . သူ႔အနားက

အိမ္နီးခ်င္းၾကယ္တစ္စင္းျဖစ္သြား

ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ . . . .

မွိတ္တုပ္မွိတ္တုပ္ျဖစ္ရတယ္ ၾကယ္ေလးေတြလို ။

ကၽြန္ေတာ့္ရင္ခုန္သံဟာ ၾကယ္မေလးဆီ ႐ိုးေျမက်

ကၽြန္ေတာ္ မ႐ိုးမ႐ြျဖစ္ရတယ္

ၾကယ္မေလးကိုခ်စ္မိသြားကတည္းက

ကၽြန္ေတာ္ဆံပင္နီမဆိုးခ်င္ေတာ့ဘူး

ဘာမွလည္းမဆိုင္ပါပဲနဲ႔

ကၽြန္ေတာ္ တီ႐ွပ္မ၀တ္ခ်င္ေတာ့ဘူး

ဘာမွလည္းမဆိုင္ပါပဲနဲ႔

ၾကယ္မေလးရယ္ . . . . ကၽြန္ေတာ္က တကယ္ကိုခ်စ္မိသြားတာ

ဘာမွလည္းမဆိုင္ပါပဲနဲ႔ကြယ္ . . . . ေနာ္။

ၾကယ္မေလး . . . .

ဘယ္ကိုမ်ားေငးေနလဲ

ကၽြန္ေတာ့္ကိုပဲၾကည့္ ၊ ကၽြန္ေတာ့္အေၾကာင္းပဲ . . . .

သိ ပါ ကြယ္ ။

လြမ္းတုိင္း . . . ေကာင္းကင္ေပၚေမာ့ ေမာ့ၾကည့္႐ံုနဲ႔

မေက်နပ္ႏိုင္ေတာ့တဲ့အခါ . . . .

ကၽြန္ေတာ္ဟာ ၾကယ္ပြင့္ေလးေတြကို

ကၽြန္ေတာ္ပိုင္ လယ္ယာစိုက္ခင္းအျဖစ္စိုက္ပ်ိဳးခ်င္လာတယ္

`သူမ´က ၾကယ္စိုက္ခင္းေလးေပါ့

ကၽြန္ေတာ္က ၾကယ္ယာစိုက္ပ်ိဳးေရးသမားေပါ့

ၾကယ္ပ်ိဳးသူေပါ့ . . . . အဲဒီလိုေလး . . . .

ျဖစ္ ခ်င္ တယ္ ။

သူ႔မ်က္လံုးေလးေတြကိုေရွ႕ထားၿပီး

ကၽြန္ေတာ္ၾကည့္ခ်င္တယ္

သူ႔အသံစူးစူးေလးကို ေ႐ွ႕ထားၿပီး

ကၽြန္ေတာ္သီခ်င္းဆိုျပခ်င္တယ္

သူ႔ႏႈတ္ခမ္းေလးကိုေ႐ွ႕ထားၿပီး . . . . .

အင္း . . . ၾကယ္ေလးေရ . . .

ႏႈတ္ခမ္းေလးကိုေ႐ွ႕ထားၿပီး ကၽြန္ေတာ္ဘာလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲ

. . . . . . . မလန္႔ပါနဲ႔ ၾကယ္မေလးရယ္

ခ်စ္လို႔စတာပါကြယ္ ။

သမာ႐ိုးက်မဟုတ္ဘဲ

ၾကယ္ေလးတစ္ပြင့္ကိုခ်စ္မိတဲ့အခါ

ကၽြန္ေတာ္ . . . ၾကယ္ၾကည့္သူတစ္ဦးျဖစ္သြား

ၾကယ္ကေလးေၾကြက်လာဖို႔ ဆုေတာင္းမိတယ္

ကၽြန္ေတာ့္နံေဘးနားကို . . .

ကၽြန္ေတာ္ေလ . . .

`ဟိုတစ္ေန႔တုန္းက´ ကိုျပန္ေရာက္သြားေတာ့

ပြဲေတာ္ကို မ်က္၀ါးထင္ထင္ျပန္ျမင္တယ္

ၾကယ္မေလးေရ . . . ၾကယ္မေလးေရ . . .

ကၽြန္ေတာ္ဟာ ၾကယ္မေလးယက္လုပ္တဲ့ အ၀တ္ေလးတစ္ထည္ျဖစ္ခ်င္တယ္

ကၽြန္ေတာ့္ကို သူ၀တ္ဆင္တဲ့အခါ

ကၽြန္ေတာ္ ေႏြးေႏြးေထြးေထြးျဖစ္သြားခ်င္တယ္

ကၽြန္ေတာ္ဟာသူ႕ရဲ႕ မီးလင္းဖိုေလး

သူဟာကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ေဆာင္းတြင္းေလး . . .

အဲဒီလိုလည္း ျဖစ္ခ်င္တယ္ ။

တကယ္ေတာ့ `သူမ´ဟာ

လွလွပပ ၾကယ္နတ္သမီးေလးတစ္ပါးမဟုတ္ပါဘူး

ေျပာင္စပ္စပ္ႏုိင္တဲ့ ၾကယ္႐ူးမေလးတစ္ဦးျဖစ္တယ္

ေျပာရင္းနဲ႔ကို . . . ခ်စ္ ခ်စ္လာမိတာ

ၾကယ္မေလးေရ . . . ကၽြန္ေတာ့္ဆီေၾကြပါ ။

ၾကယ္မေလးအတြက္ အလင္းေတြသြန္းထားတဲ့ဖတ္စာ

ဒီကဗ်ာေရးၿပီးေတာ့ ၾကယ္မေလးကို ေပးမဖတ္၀ံ့ျပန္ဘူး

႐ွက္တာေပါ့ကြယ္ . . . . ၾကယ္စင္မေလးရယ္

ကၽြန္ေတာ္က ခ်စ္မိသြားတဲ့အခါ . . . .

သူရႆဝါ