Mysuboo Fanclub Magazine အတြက္ စာမူေပးပို႔ထားသူမ်ား/ ပို႔လိုသူမ်ား ဖတ္ေပးပါ

" Mysuboo Fanclub Magazine အတြက္ စာမူေပးပို႔ထားသူမ်ား/ ပို႔လိုသူမ်ား ဖတ္ေပးပါ "

            ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ Mysuboo Fanclub ပရဟိတ အသင္းရဲ႕ သံုးႏွစ္ျပည့္ ႏွစ္ပတ္လည္ မဂၢဇင္း ထုတ္ေဝဖို႔အတြက္ စာမူေတာင္းခံတဲ့ Post ကို ဟိုတစ္ေန႔က ကၽြန္ေတာ္ တင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလို စာမူေပးပို႔လို႔ ရတယ္ဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ နီးကပ္တဲ့ စာဖတ္ပရိသတ္တင္ မကဘဲ အြန္လိုင္းက Social Network Site ေတြမွာ ဝါသနာအရ စာမူေတြ ေရးသားေနတဲ့ ဝါသနာ႐ွင္ အေတာ္မ်ားမ်ားပါ သိရေအာင္ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ Private Blog မွာေရာ၊ Facebook က ကၽြန္ေတာ့္ FanPage မွာေရာ၊ ကၽြန္ေနာ္ လက္လွမ္းမွီတဲ့ Social Site အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ဒီ Post ကို လိုက္တင္ေပး ထားခဲ့ပါတယ္ (မဖတ္ရ ေသးသူမ်ား ဒီေနရာမွာ သြားေရာက္ ဖတ္႐ႈႏိုင္ပါတယ္)။

            အဲဒီ Post တင္ၿပီး တစ္ရက္၊ ႏွစ္ရက္ အတြင္းမွာပဲ လူအေတာ္မ်ားမ်ားဆီက ေပးပို႔တဲ့ စာမူေတြကို လက္ခံရ႐ွိ ခဲ့တာေတာ့ အားရစရာပါပဲ။ ဒီလို အားတက္သေရာ စာမူေပးပို႔ၾကတဲ့ စာမူ႐ွင္မ်ား အားလံုးကိုလည္း ေက်းဇူးတင္တယ္လို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ Post တင္တဲ့အထဲမွာ မ႐ွင္းလို႔ ေမးၾကတာတစ္ခုကေတာ့ စာမူေဖာင္ပိတ္ရက္ (ဘယ္ေန႔ ေနာက္ဆံုးထားၿပီး ပို႔လို႔ရသလဲ) ပါပဲ။ ေနာက္တစ္ခုက မဂၢဇင္းမွာပါတဲ့ စာမူ႐ွင္ေတြကို အမွတ္တရ လက္ေဆာင္ ခ်ီးျမွင့္မယ္ ဆိုတဲ့ ကိစၥပါ။ ဟိုတစ္ေန႔က Post တင္ေတာ့လည္း နည္းနည္း အလုပ္႐ႈပ္ေနတာေၾကာင့္ အျပည့္အစံု မေရးမိသလို ျဖစ္သြားပါတယ္။ အခု ကၽြန္ေတာ္ ေသခ်ာ ႐ွင္းျပပါမယ္။

            ပထမဆံုး အေနနဲ႔ ေျပာခ်င္တာက အခု ထုတ္ေဝမယ့္ မဂၢဇင္းဟာ လစဥ္ထုတ္ေဝမယ့္ မဂၢဇင္း မဟုတ္ပါဘူး ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းပါ။ Mysuboo Fanclub အသင္းရဲ႕ သံုးႏွစ္ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္အေနနဲ႔ တစ္ႏွစ္ တစ္ခါသာ ထုတ္ေဝမယ့္ မဂၢဇင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ စာမူပို႔ရမယ့္ အေသးစိတ္ အခ်က္အလက္ပါ။ အခုထုတ္ေဝမယ့္ မဂၢဇင္းက ရသစံုမဂၢဇင္း ျဖစ္တဲ့အတြက္ သုတ၊ ရသ၊ နည္းပညာ၊ ေဖ်ာ္ေျဖေရး အစ႐ွိတဲ့ စာမူအမ်ိဳးအစား ေပါင္းစံုကို ထည့္သြင္း ေဖာ္ျပမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စာမူေပးပို႔သူေတြ အေနနဲ႔ ကဗ်ာ၊ ဝတၳဳ၊ ေဆာင္းပါး၊ အက္ေဆး စတာေတြ အျပင္ မိမိ အားသန္ရာ နည္းပညာ၊ သုတ၊ ရသ၊ ေဖ်ာ္ေျဖေရးပိုင္းဆိုင္ရာ စာမူေတြကိုပါ ေပးပို႔လို႔ရပါတယ္။ မဂၢဇင္းမွာ ထည့္သြင္း အသံုးျပဳဖုိ႔ အဆင္ေျပတဲ့ စာမူေတြကို ထည့္သြင္း အသံုးျပဳသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး စာမူတစ္ခါပို႔ၿပီးရင္ ထပ္ပို႔လို႔ မရဘူး မဟုတ္ပါဘူး။ အကန္႔အသတ္မ႐ွိ စာမူေတြ ေပးလို႔ရပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ့္ေၾကာင့္ မစၥတာဘီးန္ဟာ ရယ္စရာမေကာင္းေတာ့

“ကၽြန္ေတာ့္ေၾကာင့္ မစၥတာဘီးန္ဟာ ရယ္စရာမေကာင္းေတာ့”

မစၥတာဘီးန္ရဲ႕ဟာသေတြလည္း မရယ္ရေတာ့ပါ။

လြန္ေလၿပီးေသာခုႏွစ္တစ္ခု မ်က္စိေ႐ွ႕မွာ ခပ္တည္တည္ ျပန္ေရာက္လာၿပီးေနာက္ …

ကီးဘုတ္မွတဆင့္ ကြန္ပ်ဴတာမ်က္ႏွာျပင္ေပၚသို႔ ပို႔လႊတ္ေသာ

ကိုယ္/ ဟာသ၊ ကိုယ္ (ကိုယ္တိုင္) ဟာသ၊ အေထြအထူးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။

“မေတြ႕ၾကတာအေတာ္ၾကာၿပီေနာ္” ဆိုတာက အရမ္းကိုရယ္ရတာ။

ဒီလိုေလ … မစၥတာဘီးန္က မရယ္ရေတာ့ဘူး၊ ဆိုၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဟာသတစ္ခုေျပာျပလိုက္တယ္။

“ဒီမယ္ မမခေရရဲ႕ … အခ်စ္ဆိုတာ ရိတ္ခ်င္တိုင္းရိတ္ ႏႈတ္ခ်င္တိုင္းႏႈတ္ရေအာင္

မုတ္ဆိတ္ေမြး ႏႈတ္ခမ္းေမြး မဟုတ္ဘူး” ဘယ္လိုလဲ မမခေရ … ရယ္ရတယ္မဟုတ္လား။

တြန္းကန္လိုက္တဲ့ေကာင္က ျပန္ၿပီး လြင့္   လြင့္ လ ြ င ္ ့ စ ဥ  ္ လ ာ ။

ခရမ္းေရာင္ဟာ သေကၤတတစ္ခု၊ ဂစ္တာႀကိဳးျပတ္ေနတဲ့ နိမိတ္ပံုက ႐ိုးသြားၿပီဆိုရင္ ဘာထပ္ျဖည့္မလဲ။

၂၀၀၇ ခုႏွစ္ရဲ႕ မိုးရာသီတစ္ခုလံုးဟာ ဟာသဇာတ္လမ္းပဲ၊ ကၽြန္ေတာ့္ ဒိုင္ယာရီထဲက စကားလံုးေတြဟာ

သိပ္ရယ္ရတဲ့ စကားလံုးေတြအျပည့္ပဲ၊ လွလွပပ မိန္းမတစ္ေယာက္ရဲ႕ ရင္ထဲမွာ နာဇီတံဆိပ္ႀကီး ကပ္ထားမယ္လို႔

ဘယ္သူက ထင္မွာလဲ။ အဲဒါ ဟာသပဲေပါ့ မမခေရ။

ဟာသဆိုတာ … ၾကည့္ေနသူအဖို႔ ရယ္ရေပမယ့္ ဟာသျဖစ္ေနတဲ့သူအဖို႔ေတာ့ ငိုစရာပဲ၊ ဒုကၡပဲတဲ့။

လူသားျဖစ္တည္မႈရဲ႕ တလြဲတေခ်ာ္ ကိစၥေတြထဲ မစၥတာဘီးန္ဟာ စနစ္တက်ကူးခတ္ျပေတာ့ ဟာသျဖစ္သြားတယ္။

ဒါေပမယ့္ မစၥတာဘီးန္က ကၽြန္ေတာ့္လိုေတာ့ မ်က္ရည္ေတြက်ေနတာကို ရယ္စရာျဖစ္သြားေအာင္ မျပဳလုပ္ႏိုင္

ေျပာရမယ့္စကားေတြနဲ႔ အခ်ိန္ကာလဟာ ေတ့လြဲကေလးလြဲေနတာ။

ဘယ္လိုလဲ … ရယ္ရတယ္မဟုတ္လား မမခေရ။

၂၀၁၀ ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ မစၥတာဘီးန္ဟာ ဘယ္လိုမွ ရယ္စရာမေကာင္းေတာ့ဘူး။

သူရႆဝါ

ႏိုဝင္ဘာ ၂၇ ရက္ ၊ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္

Mysuboo Fanclub သံုးႏွစ္ျပည့္ အမွတ္တရ ႏွစ္ပတ္လည္မဂၢဇင္းထုတ္ေဝရန္ စာမူေတာင္းခံျခင္း

Mysuboo Fanclub သံုးႏွစ္ျပည့္ အမွတ္တရ ႏွစ္ပတ္လည္မဂၢဇင္းထုတ္ေဝရန္ စာမူေတာင္းခံျခင္း

၂၀၀၇ ခုႏွစ္တြင္ စတင္ဖြဲ႕စည္းခဲ့ေသာ Mysuboo Fanclub ပရဟိတအဖြဲ႕သည္  ၂၀၁၀ ခုႏွစ္တြင္ သံုးႏွစ္ျပည့္ေျမာက္ၿပီ ျဖစ္ပါသည္။

ထို႔အတြက္ အမွတ္တရအေနျဖင့္ Mysuboo Fanclub သံုးႏွစ္ျပည့္ ႏွစ္ပတ္လည္ ရသစံုမဂၢဇင္း (E-Book မဟုတ္ပါ) ထုတ္ေဝမည္ ျဖစ္ပါသျဖင့္ ေလးစားရပါေသာ စာေရးသူမ်ားအေနျဖင့္ ကဗ်ာ၊ ဝတၳဳ၊ ကာတြန္း၊ ဟာသ၊ ရသေဆာင္းပါး၊ နည္းပညာေဆာင္းပါး၊ ပရဟိတႏွင့္ပတ္သက္သည့္ ေဆာင္းပါးမ်ား၊ ရသစာတမ္း အစ႐ွိသည့္ စာမူမ်ားကို thurathawah.ptk@gmail.com ႏွင့္ thurathawah@mysuboofanclub.com သို႔ (စာမူပုဒ္ေရ အကန္႔အသတ္မ႐ွိ) ေပးပို႔ႏိုင္ပါသည္။

ေပးပို႔ေသာ စာမူမ်ားထဲမွ သင့္ေတာ္ရာ စာမူမ်ားကို ႏွစ္ပတ္လည္မဂၢဇင္းတြင္ ထည့္သြင္းေဖာ္ျပမည္ ျဖစ္ၿပီး ထည့္သြင္းေဖာ္ျပေသာ စာမူမ်ားထဲမွ တည္းျဖတ္သူအဖြဲ႕ အႏွစ္သက္ဆံုး (သုတ၊ ရသ ေပးစြမ္းႏိုင္ေသာ) စာမူမ်ားကို Mysuboo Fanclub ၏ သံုးႏွစ္ျပည့္ ႏွစ္ပတ္လည္ အခမ္းအနားက်င္းပေသာေန႔တြင္ အမွတ္တရဆုမ်ား ခ်ီးျမွင့္မည္ ျဖစ္ပါသည္။

စာမူေပးပို႔သူမ်ား အေနျဖင့္ မိမိေပးပို႔ေသာ စာမူအမ်ိဳးအစား (ဥပမာ - ကဗ်ာ၊ ဝတၳဳတို) ႏွင့္ မိမိ၏ ကေလာင္အမည္ကို ႐ွင္းလင္းစြာ ေဖာ္ျပေပးရမည္ ျဖစ္ၿပီး ကိုယ္တိုင္ေရးစာမူ ျဖစ္ရပါမည္။ စည္းကမ္းခ်က္ႏွင့္ မကိုက္ညီေသာ စာမူမ်ားကို ပယ္ဖ်က္မည္ျဖစ္ပါသည္။

သူရႆဝါ

ႏိုဝင္ဘာ ၂၅ ရက္ ၊ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္

က်ေနာ္နဲ႔ ဂြတီးဂြက်မ်ား (၉)

“က်ေနာ္နဲ႔ ဂြတီးဂြက်မ်ား (၉)”

            ေခါင္းစဥ္ေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ေနသလားေတာ့ မသိပါဘူး။ ဂြတီးဂြက်မ်ားကို မေရးျဖစ္တာ ေတာ္ေတာ္ကို ၾကာခဲ့ၿပီ။ အဲဒီ ဂြတီးဂြက်မ်ား စာစုေလးေတြ ေရးဖို႔ကို အခု က်ေနာ္ ေတာ္ေတာ္ကို ဂြက်က်ျဖစ္ရပါတယ္။ တျခားအေၾကာင္းေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အရင္တုန္းကေတာ့ အခုထက္စာရင္ အမ်ားႀကီးအားေတာ့ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ တစ္ခုမဟုတ္တစ္ခု ေရးမိေနတယ္။ အခုေတာ့ အလုပ္တာဝန္ေတြ မ်ားလာတဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ ဝါသနာပါတဲ့ အလုပ္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို စြန္႔လႊတ္ ထားရသလို ျဖစ္ေနပါတယ္။ အခုဆို ကၽြန္ေတာ္ ဟုတ္တိပတ္တိ စာမေရးျဖစ္တာ ေတာ္ေတာ္ကိုၾကာၿပီ။ ဝတၳဳတို႔၊ ေဆာင္းပါး တို႔လို ရသစာေပပိုင္းကို အခ်ိန္ေပး ေရးခ်င္ေပမယ့္ မေရးႏိုင္ဘူး။ ကဗ်ာေတြေတာင္ ႏွစ္ပတ္ သံုးပတ္ေနမွ တစ္ပုဒ္ေလာက္ပဲ ေရးျဖစ္ေတာ့တယ္။ က်ေနာ့္ ဘေလာ့ဂ္ျဖစ္တဲ့ “ရသစာေပ အႏုပညာ ဘေလာ့ဂ္” ကိုေတာင္ “ရသစာမပါ အီးေယာင္ဝါး ဘေလာ့ဂ္” လို႔ နာမည္ေျပာင္းရင္ ေကာင္းမလား စဥ္းစားေနရပါၿပီ။ ကဲပါ … ရယ္ဖို႔ၿပံဳးဖို႔ ဂြတီးဂြက်မ်ား လာဖတ္တဲ့သူေတြ မရယ္ရဘဲ စိတ္ညစ္ေအာင္ လုပ္သလို ျဖစ္ေနပါဦးမယ္။ တကယ္ ေျပာခ်င္တာက ဒီလိုပါ။ စာေတြ မေရးႏိုင္ေတာ့ လက္က်သြားၿပီး အရင္လို ဖတ္လို႔ ေကာင္းခ်င္မွ ေကာင္းမွာမို႔လို႔ အားနာလို႔ ႀကိဳေတာင္းပန္ ထားခ်င္တာပါ။ တတ္ႏိုင္သေလာက္ေတာ့ ႀကိဳးစား ထားပါတယ္။ ဖတ္ၾကည့္ၾကပါဦး။

ဘယ္သူ ကိုယ့္ေလာက္လွသလဲ

            ဒါကေတာ့ Mysuboo က အစ္ကိုႀကီး တစ္ေယာက္၊ သူ႔အေၾကာင္း ေဖာက္သည္ခ် မလို႔ပါ။ သူျဖစ္တဲ့ ဂြက်က် ကိစၥက သူ႔ကိုယ္သူလည္း သိပံုမေပၚဘူး ….. ျဖစ္ေနတာ။ ဒီဖက္မွာ သူလုပ္ထားတာကို ျမင္ေနရတဲ့ သူကသာ အူေတြနာ ေနေအာင္ လွိမ့္ၿပီး တစိမ့္စိမ့္ ရယ္ေနရတာဗ်ာ။ အင္း … Mysuboo.Com ကို အစပိုင္း ကတည္းက သံုးခဲ့ဖူးတဲ့ Old User ေတြ ဆိုရင္ေတာ့ အဲဒီ အစ္ကိုႀကီးကုိ သိပါလိမ့္မယ္။ ကိုေ႐ႊဖုန္းလူ … ပါ။ သူ႔ကိစၥက ဘယ္လို ဂြက်က်လဲ ဆိုေတာ့ … ၾကာေတာ့ ၾကာပါၿပီ။ ဟိုလြန္ခဲ့တဲ့ သံုးလေလာက္ကေပါ့။ သူက Gtalk ရဲ႕ Custom Message မွာ တင္ထားတယ္။ “လင္းတေလာက္ေတာ့ ငွက္တိုင္းလွတယ္” တဲ့။ အဲဒီ အထိက ဘာမွမျဖစ္ဘူး။ ျဖစ္တာက အဲဒီစာရဲ႕ေဘးမွာ သူ႔ပံုႀကီး ၿပံဳးၿဖီးၿဖီးႀကီး တင္ထားတာဗ်ာ။ ပထမေတာ့ ေၾကာင္သြားတယ္။ ဘာတုန္းေပါ့ …. ဘာကို ဆိုလိုခ်င္တာလဲေပါ့။ သူ႔ကိုယ္သူ ျပန္သေရာ္ ထားတာလား … ဘာလားညာလား ေလွ်ာက္စဥ္းစား ေနေသးတယ္။ ေနာက္မွ ေအာ္ … တင္ခ်င္တဲ့စာက သပ္သပ္၊ သူ႔ပံုတင္ထားတာက သပ္သပ္၊ အဲဒီႏွစ္ခု ဆက္စပ္မႈ မ႐ွိဘူးဆိုတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္လည္းဗ်ာ …. ေတြးၾကည့္ၾကပါ သူ႔ Chat Box အေပၚကို Mouse Pointer ေထာက္လိုက္ရင္ သူ႔စာႀကီးျဖစ္တဲ့ “လင္းတေလာက္ေတာ့ ငွက္တိုင္းလွ” ေဘးမွာ ကပ္လ်က္ ၿပံဳးၿပံဳးႀကီး ေပၚလာတာက သူ႔မ်က္ႏွာႀကီး ဆိုေတာ့ မရယ္ခ်င္ဘဲ ေနေတာ့မလား။ မ်က္ႏွာက ခပ္တည္တည္ တင္ထားတာဆိုလဲ ေတာ္ေသးတယ္။ သူ႔မ်က္ႏွာႀကီးကို မလွလွေအာင္ အတင္းကာေရာ ၿပံဳးထားၿပီးမွ ေဘးက လင္းတေလာက္ေတာ့ ငွက္တိုင္းလွပါတယ္ ဆိုေတာ့ သူကပဲ လင္းတလိုလို … ဘာလိုလို …. ေတာ္ေတာ္ဂြက်တဲ့ လူႀကီးပဲဗ်ာ႐ို႕။

ေဟာဒီကဗ်ာထဲမွာ ေသနတ္ႀကီးယူၿပီး ပစ္ခ်လိုက္

ေဟာဒီကဗ်ာထဲမွာ ေသနတ္ႀကီးယူၿပီး ပစ္ခ်လိုက္

နံရံမွာခ်ိတ္ထားတဲ့ ခ်က္ေကာ့ဗ္ရဲ႕ ေသနတ္ကိုယူၿပီး

ေဟာဒီကဗ်ာ/ ဇာတ္လမ္းရဲ႕ တစ္ေနရာထဲ ပစ္ခ်လိုက္တယ္

ျပန္ေတြးၾကည့္ေတာ့ လြမ္းစရာကိစၥေတြဟာ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေတြထဲ က်န္ခဲ့ၿပီ

ကၽြန္ေတာ္ တကယ္ပဲ ပစ္ထည့္လိုက္တယ္ ကၽြန္ေတာ္ ပစ္ခ်လိုက္မွရမွာ

အစစ္အမွန္ အာ့သ္ေတြထည့္ေရးေနတာ

စိတ္ထဲ ၿဖိဳးၿဖိဳးေျဖာက္ေျဖာက္ေပၚလာသမွ် ဘာသာေဗဒ ေရးထားတာ

ကမၻာေပၚမွာ လူသားသန္းေပါင္းမ်ားစြာ အ အာ အာ့ အား ဘုရားတ တရားကိုတ ဂြ ဂြ ဂြ ဂြ

ခ်က္ေကာ့ဗ္ရဲ႕ ေသနတ္ႀကီးယူၿပီး ဇာတ္လမ္းရဲ႕ တစ္ေနရာထဲ ပစ္ခ်င္သလိုပစ္ခ်လိုက္

သီအိုရီအရ ခ်ိတ္ေပးထားတဲ့ ေသနတ္ဟာ ပစ္ဖို႔ပဲ အဲဒီေသနတ္ကိုင္ၿပီး လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ဖို႔ပဲ

အဓိကအေရးႀကီးတာက ဖန္တရာမေတတဲ့ Text ေတြျဖစ္ဖို႔ပဲ ဒါက ကဗ်ာပဲ

အဲဒီ အ အာ အာ့ အား အဓိပၸါယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း မသိဘူးဆိုတာပဲ

အဲဒီ ေသနတ္ႀကီးနဲ႔ အခုဖတ္ေနတဲ့သူေတြရဲ႕ ရင္ဘတ္တည့္တည့္ကို ပစ္ခ်လိုက္

သူတို႔ေသသြားလိမ့္မယ္ အခုေရးေနပါတယ္ဆိုတဲ့ ေအဖိုးစကၠဴစာ႐ြက္ထဲက ကြန္ပ်ဴတာစာစီထားတဲ့

ျမန္မာေခတ္ၿပိဳင္ကဗ်ာအသစ္ဟာ ဘုရားသခင္ကိုေတာင္ ျပန္ၿပီးသတ္ပစ္လို႔/ ဖန္တီးလို႔ရတဲ့ လက္နက္ပဲ

ကဗ်ာေလာကဆိုတာ ေမာင္ေခ်ာႏြယ္မဟုတ္ဘူး၊ ေဇယ်ာလင္းမဟုတ္ဘူး၊ ကဗ်ာေလာကဆိုတာ

ေသနတ္ႀကီးတကားကားပဲ ဟိုခ်ိန္ဒီခ်ိန္ပဲ

ျပန္ေတြးၾကည့္ရင္ လြမ္းစရာ သြားလာစားေသာက္မႈေတြဟာ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေတြထဲ က်န္ရစ္ခဲ့ၿပီ

ဟိုလူေတြ ဒီလူေတြ သီအိုရီအေဟာင္းႀကီးကို သီအိုရီအပ်က္ႀကီးျဖစ္ေအာင္ လုပ္လို႔ရတာေတြ

မေက်နပ္ရင္ ဒီကဗ်ာကို ပစ္ခ်လိုက္ပါ နံရံမွာ ခ်ိတ္ထားတဲ့ (ထပ္ခါထပ္ခါ သံုးစြဲထားတဲ့) ေသနတ္ႀကီးနဲ႔

ပစ္ထည့္လိုက္ပါ အာ့သ္ေတြ တပံုတေခါင္းႀကီးပါေနတဲ့ အခုကဗ်ာလိုလို စကားေျပလိုလို စာပိုဒ္ႀကီးကို

ေဟာ … အခုလွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ နံရံမွာ ခ်ိတ္ထားတဲ့ ေသနတ္ႀကီးကို ခ်က္ေကာ့ဗ္ေျပာခဲ့သလို

မေတြ႕ေတာ့ဘူး ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္

ေဟာဒီကဗ်ာႀကီးတစ္ပုဒ္လံုးရဲ႕ တစ္ေနရာရာထဲ (ေခ်ာင္ႀကိဳေခ်ာင္ၾကားပဲျဖစ္ျဖစ္)

နံရံမွာ မ႐ွိေတာ့ဘူးလို႔ ခုနကေျပာခဲ့တဲ့ ေသနတ္ႀကီးကို မရရေအာင္ရွာၿပီး

ကၽြန္ေတာ့္ကိုေရာ၊ ခင္ဗ်ားကိုယ္ခင္ဗ်ားေရာ၊ ဝန္ႀကီးပေဒသရာဇာေရာ၊ နတ္ရွင္ေနာင္ေရာ၊

႐ွင္မဟာရဌသာရေရာ (မဲဇာေတာင္ေျခေတြ၊ ႏွမလက္ေလွ်ာ့ေနေလေတာ့ေတြထဲအထိ လိမ့္က်သြားေအာင္)

အားလံုးကို ထိထိမိမိ ပစ္ခ်လိုက္ ။                  ။

(ဒါနဲ႔ စကားမစပ္ … ေဟာဒီကဗ်ာဟာ စာလံုးေပါင္းသတ္ပံု တစ္လံုးမက်န္မွန္မွန္ကန္ကန္ျဖစ္သလို လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေတြထဲ က်န္ခဲ့တဲ့ လြမ္းစရာကိစၥေတြဆိုတာ ေျပာသြားတာနဲ႔ ဘာမွမဆိုင္တဲ့ အပိုသက္သက္အေရးအသားေတြ)

သူရႆဝါ

ႏိုဝင္ဘာလ ၁၂ ရက္ ၊ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္