ၾဆာသူရႆဝါ၏ အိုင္တီတဲေရာ့ အခ်စ္ေဗဒင္ေဟာစာတမ္းႀကီး

“ၾဆာသူရႆဝါ၏ အိုင္တီတဲေရာ့ အခ်စ္ေဗဒင္ေဟာစာတမ္းႀကီး”

            ကၽြႏု္ပ္ ေဗဒကဝိ ပညာ႐ွိ ၾဆာသူရႆဝါ သည္ကား အမ်ိဳးမ်ိဳး အစံုစံု အဖံုဖံုေသာ ေဗဒင္တြက္နည္း မ်ားျဖင့္ တြက္ခ်က္ သမႈ ျပဳရျခင္း အလုပ္တြင္ ၿငီးေငြ႕လာသည္ ျဖစ္သည္ႏွင့္ အညီ ႏိုင္ငံရပ္ျခား သိုးေဆာင္းသားတို႔ ေဗဒင္ ကဝိ တြက္ခ်က္ ဘိသည့္ ဖဲခ်ပ္အလား တဲေရာ့ကဒ္မ်ားကို ကိုယ့္နည္းကိုယ့္ဟန္ျဖင့္ တီထြင္ဖန္တီး အသံုးျပဳရန္ အလို႔ငွာ စိတ္အႀကံ ရေလသည္။ အထူးသျဖင့္ Net Guide ဂ်ာနယ္၏ စာဖတ္ ပရိသတ္မ်ား ဖတ္႐ႈ ေလ့လာ ၾကမည္ ျဖစ္သျဖင့္ ေခတ္မွီ ဆန္းျပားစြာေသာ အိုင္တီ တဲေရာ့ကဒ္မ်ား အေနျဖင့္ အထူးတလည္ ေဟာၾကား လိုက္ရေပသည္။ ခ်စ္စြာေသာ စာဖတ္သူတို႔ အေနႏွင့္ Your Freedom, Hacker, Touch Screen, CD-DVD Rom, Virus, UPS, Connection ဟူေသာ ကဒ္ႀကီး ၇ ခ်ပ္ကို ယူငင္ကိုင္ဆကာ မ်က္လံုးမွိတ္ နံၾကားေထာက္ၿပီး အံႀကိတ္၍ အိုင္တီ တဲေရာ့ကဒ္ တစ္ကဒ္ကို ေ႐ြးခ်ယ္ ပါေလ။

            သင္ေ႐ြးခ်ယ္မိေသာ ကဒ္မွာ Your Freedom ျဖစ္သည္ ႐ွိအံ့။ ၄င္း Your Freedom သည္ ပိတ္ထားေသာ .. ဖြင့္မရေသာ Website မ်ားကို ဖြင့္ရန္ အလို႔ငွာ ေက်ာ္သည့္ ခြသည့္ အဓိပၸါယ္ကို ေဆာင္ေလသျဖင့္ သင့္အား သူငယ္ ႏွပ္စား သဖြယ္ သေဘာထားကာ အမ်ိဳးစံု ႀကိဳးခုန္မည့္ ခ်စ္သူရည္းစားမ်ိဳးႏွင့္ ဆံုရမည္ ဟူေသာ ေဟာကိန္း့ ထြက္ေလ၏။ သင့္အား ဘက္ဖက္က လွိမ့္လိုက္၊ ညာဖက္က ပတ္လိုက္ႏွင့္ အလြန္႔အလြန္ ဥာဏ္နီ ဥာဏ္နက္ မ်ားမည္ ျဖစ္ေလရာ သင့္အေနႏွင့္ သတိႀကီးႀကီး ထား၍ ဆက္ဆံရမည္ ျဖစ္ေသာ ဟူ၏။

            သင္ေ႐ြးခ်ယ္မိေသာ ကဒ္မွာ Hacker ျဖစ္သည္ ႐ွိအံ့။ ၄င္းသည္ သင္တို႔ သိထားၿပီး ျဖစ္သည့္အတိုင္း ခိုးယူ ေဖာက္ထြင္းျခင္း သေဘာကို ေဆာင္ေလ သျဖင့္ သင္သည္ ေကာင္းေကာင္းႀကီး အႏွပ္ခံရေပအံ့။ သင္၏ ခ်စ္သူ ျဖစ္လာ လတၱံ႕ေသာ ၾကင္ေဖာ္သည္ သင့္အား ညာတာပါေတး မလိမ့္တပတ္ျဖင့္ သင္၏ ႐ွိ႐ွိသမွ် အိတ္ကတ္မ်ား အတြင္းမွ အဖိုးတန္ ပစၥည္းမ်ားအား Hacking လုပ္ေခ်မည္ ျဖစ္ေလရာ သင့္အေနႏွင့္ လက္ထိပ္တစ္ကြင္း အဆင္သင့္ ေဆာင္ထား၍ ၄င္းအား ဆက္ဆံေပါင္းသင္း ရမည္ျဖစ္သည္ဟု အေဟာထြက္၏။

            သင္ေ႐ြးခ်ယ္မိေသာ ကဒ္မွာ Touch Screen ျဖစ္သည္ ႐ွိအံ့။ Touch Screen တို႔၏ သေဘာ သဘာဝမွာ ႏွိပ္စရာ ခလုပ္ မပါ႐ွိဘဲ လက္မ သို႔မဟုတ္ လက္ၫွိဳးတို႔ျဖင့္ ပြတ္မွသာ အလုပ္ လုပ္သည္ ျဖစ္သျဖင့္ သင္ႀကံဳေတြ႕ရမည့္ ခ်စ္သူ ရည္းစားမွာ ႏွိပ္စရာ ခလုပ္ မပါ႐ွိဘဲ လက္မ လက္ၫိွဳးတို႔ျဖင့္ ပြတ္မွသာ အလုပ္ လုပ္သည္ ျဖစ္သျဖင့္ … (အလို .. ဘယ္လိုႀကီး ပါလိမ့္ … ျပန္ျပင္ ေဟာမွပဲ) သင္ႀကံဳေတြ႕ရမည့္ ခ်စ္သူ ရည္းစားမွာ သင့္အနားတြင္ ပြတ္သီးပြတ္သတ္ျဖင့္ ေၾကာင္ေလး တစ္ေကာင္ကဲ့သို႔ ခၽြဲႏြဲ႕ေနထိုင္ ရသည္ကို ႏွစ္သက္သူ ျဖစ္ေပ၏။ သင္၏ ၾကင္နာ ယုယမႈကို သေဘာက်၍ သင့္အား အလြန္တရာ ခ်စ္ခင္သူ ျဖစ္မည္ ဆိုေသာ္လည္း သင္သည္ အလြန္တရာ အလုပ္႐ႈပ္မည့္ အေရးပင္ ျဖစ္သည္ဟု ႀကိဳတင္၍ သတိေပး ရေပသည္။

အစိမ္းစိတ္ကူးကမၻာ

“အစိမ္းစိတ္ကူးကမၻာ”

ညစ္ပတ္စုတ္ျပတ္လာၿပီ
အဲဒီေတာ့ဘာလုပ္မလဲ
သူ႔ေက်းဇူးေတြ႐ွိခဲ့တာပဲ
ေျမဆီေျမႏွစ္ကေလးကအစ ခ်စ္ၾကရမယ္
ကမၻာႀကီးကို ငါတို႔အလယ္မွာထားလိုက္
အခုကျပန္စမယ္ . . .
ေပါလစ္ျပန္တင္မယ္ ၊ ပတ္တီးကိုင္မယ္
ငါတို႔ တညီတညာထဲ
ေဆးေရာင္လွလွျခယ္ရေအာင္ . . .
အစိမ္းေရာင္ ။    ။

(ႏိုဝင္ဘာလ ၁၉ တုန္းက  AGMP ကဗ်ာဆရာမ်ားက “သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ထိမ္းသိမ္းေရး” ကို ရည္႐ြယ္ ျပဳလုပ္တဲ့ Green Poetry Workshop မွာ ႐ြတ္ဆိုေဆြးေႏြးျဖစ္တဲ့ ကဗ်ာျဖစ္ပါတယ္)

သူရႆဝါ

ႏိုဝင္ဘာ ၁၉ ၊ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္

သူရႆဝါႏွင့္ အိုင္တီသမား ေဈးေရာင္းစားေတာ့ ….

“သူရႆဝါႏွင့္ အိုင္တီသမား ေဈးေရာင္းစားေတာ့ ….”

            ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာ က်င္းပခြင့္ မျပဳခဲ့ေသာ ပုဇြန္ေတာင္ ေရေက်ာ္ သီတင္းကၽြတ္ ပြဲေဈးတန္းကို ျပန္လည္ က်င္းပခြင့္ ျပဳလိုက္သည္။ ဒီႏွစ္ သီတင္းကၽြတ္မွာ အိုင္တီသမားမ်ား ေဈးေရာင္း စားၾကမည္။ M51A ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ကိုတင္ထြန္းလြင္၊ စုဘူးဖန္ကလပ္ ဥကၠဌ ကိုစိုင္းေနာင္ႏွင့္ စာေရးဆရာကေလး ကိုသူရႆဝါတို႔ ဆိုင္ခန္းေနရာ ယူ၍ ေရေက်ာ္ သီတင္းကၽြတ္ ပြဲေတာ္တြင္ ေဈးေရာင္းရန္ ႀကံစည္ ၾကသည္။ ဘာေရာင္းၾကမလဲ .. တုိင္ပင္ၾကသည္။ ဘီယာ ေရာင္းၾကမည္။ ဟုတ္ၿပီ … စပ္တူ ႐ွယ္ယာထည့္ လိုက္ၾကသည္။ တစ္ေယာက္ သံုးသိန္း အရင္းဆိုေတာ့ သံုးေယာက္ဆို ကိုးသိန္းေပါ့။ စိုးရိမ္တတ္ေသာ သူရႆဝါက ေမးမိသည္။ “ကိုထြန္း … ပြဲေဈး ေလးရက္ထဲနဲ႔ ကိုးသိန္းဖိုး ေက်ာ္ေအာင္ ျပန္ေရာင္းရ ပါ့မလား” … ဆိုေတာ့ ကိုတင္ထြန္းလြင္က ရယ္သည္။ ၿပီးေတာ့မွ … “ဒီမယ္ .. ဝါဝါ .. မွတ္ထား … ပထမရက္ သိပ္ေရာင္းရမွာ မဟုတ္ဘူး … နည္းနည္း စိတ္ညစ္ရမယ္၊ စိတ္မပူနဲ႔ .. ဒုတိယရက္ .. နည္းနည္းေပ်ာ္ရမယ္၊ တတိယရက္ … ဒီထက္ ပိုေပ်ာ္လာရမယ္ .. ေနာက္ဆံုးရက္ … ေပ်ာ္လြန္းလို႔ ထပါကရမယ္ .. ဟဲဟဲ” တဲ့။ သူရႆဝါ ထိုစကားေလးကို အလြန္ သေဘာက် သြားသည္။

            သူရႆဝါက ေဈးေရာင္းမည့္ ပြဲရက္ ေလးရက္မွာ ႏွစ္ရက္က နယ္မွာ အၿငိမ့္ သြားကရမယ္ ဆိုေတာ့ တစ္ရက္ တစ္ေသာင္းႏႈန္းျဖင့္ ႏွစ္ရက္စာ ႏွစ္ေသာင္း အျဖတ္ခံ ရမည္တဲ့။ ေၾသာ္ … ေရာင္းေတာင္ မေရာင္းရေသး .. ႐ံႈးႏွင့္ေနေသာ ဘဝ။ သံုးေယာက္ေပါင္း လိုက္ေတာ့ ကံဇာတာက အျမင့္ႀကီး ျဖစ္သြားသည္။ ဒီေန႔ သံုးသိန္းစီ စုလိုက္ၿပီး ေနာက္ေန႔ ေရာက္ေတာ့ ဘီယာ ေရာင္းခြင့္ ပါမစ္က လံုးဝမရေတာ့၊ အပိတ္ခံလိုက္ရသည္။ ဘီယာေရာင္းဖို႔ ျပင္ဆင္ ထားရသည့္ စရိတ္စကေတြ သဲထဲေရသြန္။ အကုန္လံုး ထူပူ ကုန္ၾကသည္။ အင္းေလ … မထူးေတာ့ဘူး။ ဘီယာ မဟုတ္လည္း မရ ရတာေတာ့ ေရာင္းရေတာ့မွာပဲ။ ေနာက္ဆံုး … ယိုးဒယားကင္၊ ဝက္သားတုတ္ထိုး စသည္ျဖင့္ ေရာင္းၾကဖို႔ သေဘာတူ လိုက္ၾကသည္။ သေဘာတူၿပီး ေနာက္တစ္ေန႔ ဆိုင္ခန္းေလး ေဆာက္ဖို႔ ကိုထြန္းအိမ္ ေရာက္သြားသည္။ ဘယ္ေလာက္ထိ ကံဆိုးလည္း မေမးပါႏွင့္ … ဆိုင္ေဆာက္ရန္ ဝါးလံုးပင္ ႐ွာဝယ္လို႔ မရေတာ့။ ဒါဆိုလည္း ရတာကို အရင္ လုပ္ၾကမည္။ ညေန ကိုစိုင္းေနာင္ ေရာက္လာေတာ့ ဝက္သားျပဳတ္ဖို႔၊ ဓါးကိုင္ဖို႔ အတြက္ လုပ္ေပးႏိုင္မည့္ သူကို စမ္းေခ်ာင္း အႏွံ႔ လိုက္႐ွာၾကသည္။ ကံက ဘယ္ေလာက္ထိ ေကာင္းေနလဲ ဆိုေတာ့ ခါတိုင္း ဘယ္အခ်ိန္သြားသြား ေတြ႕ေနက် ဆိုင္က ကိုယ္လည္း လိုက္႐ွာေရာ အစအနေတာင္ ႐ွာမရေတာ့ .. ေနရာေျပာင္း သြားသည္။ ဒီလိုနဲ႔ ေနာက္ေန႔ ခရီးသာ ထြက္လာခဲ့ရသည္။ စိတ္က မေျဖာင့္။ ဆိုင္ဖြင့္ဖို႔ ဘာမွအဆင္မေျပေသး။

            စကားစပ္၍ ေျပာရဦးမည္။ ကံမ်ား ဆိုးမယ့္ဆိုးေတာ့ ေကာင္းကြက္ ႐ွာမရေအာင္ကို ဆက္တိုက္ ဆိုးသည္။ အေသးအဖြဲ ေလးေတြေရာ .. အႀကီးႀကီး ေတြေရာ။ စၿပီး အဆင္မေျပ တာကေတာ့ ခုနက ေျပာခဲ့သည့္ အတိုင္း .. ရန္ကုန္ ေရေက်ာ္ ပြဲေဈးမွာ ေဈးေရာင္းမည့္ ကိစၥကေန စတာျဖစ္၏။ အဲဒါက ရန္ကုန္မွာ မေနခဲ့ … နယ္ကို သြားသည္အထိ ကပ္ပါလာသည္။ နယ္ေရာက္ေတာ့ ေန႔လည္ ေန႔ခင္း မန္က်ည္းပင္ အရိပ္ေအးေအးေအာက္ အိပ္ေနတုန္း ဆိတ္က မ်က္ႏွာေပၚတက္၍ လွ်ာႏွင့္လ်က္သည္။ နယ္ကေန ရန္ကုန္ ျပန္လာေတာ့ သူရႆဝါတို႔ ငွားလာသည့္ ကားက ေမွာက္မလို ျဖစ္တာ ေသဖို႔ .. သီသီေလး။ နယ္ကေန ရန္ကုန္ကို လွမ္းၿပီး ေဈးေရာင္းသည့္ အေျခအေန လွမ္း၍ ဖုန္းဆက္ ေမးေတာ့ အားရစရာ။ ပထမရက္က ဆိုင္ထြက္ဖို႔ အခက္အခဲေတြ ႐ွိ၍ ႏွစ္ေသာင္းဖိုး ေရာင္းရသတဲ့ .. ဒုတိယ ရက္က်ေတာ့ ေရာင္းေကာင္းမည္ ႀကံေတာ့မွ ညကိုးနာရီေလာက္ မိုး႐ြာလာ၍ ဆိုင္သိမ္းရသတဲ့။ ေအာက္ျပည္ ေအာက္႐ြာမွာ ပိုက္ဆံ႐ွာရ အေတာ္ခက္မွန္း အခုမွ သိသည္။ ဒီၾကားထဲ ပုဇြန္ေတာင္ ဂီတအစည္းအ႐ံုးက ေရေက်ာ္ပြဲမွာ အၿငိမ့္ကေပးဖို႔ သူရႆဝါတို႔ အဖြဲ႕ကို ငွားထား ၿပီးမွ ပြဲပါမစ္ မက်ဟုဆိုကာ ကရမည့္ေန႔က်မွ ပြဲဖ်က္သည္။ စရံေငြလည္း ႀကိဳမယူ ထားမိေတာ့ ပြဲကဖို႔ နယ္ကေန အသည္းအသန္ ျပန္လာ ရတာ အကုန္ေမာ သြားၾက၏။ ကံက ဆိုးၿပီဆို အဲသည္လို ဆက္တိုက္ ဆိုးတာ။

သူရႆဝါႏွင့္ လိုက္ေလေဝးေလ

“သူရႆဝါႏွင့္ လိုက္ေလေဝးေလ”

            သူရႆဝါတို႔ ကြန္ပ်ဴတာ၊ အင္တာနက္ စသင္ ခဲ့တုန္းက တစ္ခုခုကို ေတာ္႐ံုႏွင့္ မတတ္လွ်င္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို စိတ္တိုရသည္။ မတတ္မွာ စိုးရိမ္စိတ္ႏွင့္ လုပ္သည့္အခါ Mouse ကိုင္တာ အဆင္မေျပ၊ စာ႐ိုက္တာ အဆင္မေျပ၊ ကြန္ပ်ဴတာ ဖြင့္တာ အဆင္မေျပ၊ အဆင္မေျပျခင္း မ်ားစြာႏွင့္ နပမ္းလံုးခဲ့ရ၏။ ေအာ္ … လိုက္ေလေဝးေလ ပါလား။ ကိုယ္ပဲ ဥာဏ္မမွီ လို႔ပဲလား။ မခံခ်င္စိတ္ႏွင့္ ႀကိဳးစားမိသည္။ စိတ္ထဲ ေသခ်ာ ႀကိဳးစားလိုက္လို႔ ဒါေတြအေၾကာင္း နားလည္သြားရင္ ေအးေဆး ျဖစ္ၿပီ .. ေတြးမိ၏။ တကယ္ အားႀကိဳးမာန္တက္ ႀကိဳးစားပါသည္။ သို႔ေသာ္ .. ဝဋ္ေၾကြးၾကမၼာ မျမင္သာ ဆိုသလိုေပါ့ … မတတ္ခင္ကထက္ ပိုပိုဆိုး႐ြားေသာ လိုက္ေလေဝးေလ ကိစၥကို ကၽြမ္းက်င္ တတ္ေျမာက္ သိ႐ွိလာေသာ အခါမွပင္ ပို၍ လွလွပပ ခံစားရေလေတာ့သည္။

            ကြန္ပ်ဴတာ စသင္တုန္းက Windows XP ပဲ ႐ွိေသးသည္။ ကိုယ္ကလည္း ဘာမွမသိ ႏံုႏံုအအ ဆိုေတာ့ XP ႏွင့္ပင္ တစ္သက္လံုး ၿပီးရမည္ ထင္ခဲ့သည္။ Windows Version အသစ္ေတြ ဘာေတြ ဘာမွမသိ။ XP ႏွင့္ Familer ျဖစ္ေအာင္ အေသအလဲ ႀကိဳးစားခဲ့သည္။ ကဲ … အခ်ိန္လည္း ၾကာလာၿပီ။ XP လည္း သိၿပီ။ ကြန္ပ်ဴတာ အေၾကာင္းလည္း အေကာင္းအဆိုး သိၿပီ .. ဆိုေသာ အခ်ိန္တြင္ Windows Vista တို႔၊ Windows 7 တို႔ မေ႐ွးမေႏွာင္းေတြ ေပၚလာၾကသည္။ ဘာလုပ္ရမလဲ။ မတတ္ႏိုင္ အေတာ္မ်ားမ်ား … Vista ကို လက္လႊတ္ၿပီး Windows 7 ႏွင့္ အသားက်ေအာင္ ႀကိဳးစား ၾကရသည္။ ပိုဆိုး တာက ကြန္ပ်ဴတာ အေၾကာင္း လံုးေစ့ပတ္ေစ့ မသိသူ ဆိုလွ်င္ေတာ့ ဒီ Window ေတြ ကိစၥက သူ႔အတြက္ သိပ္အေရး မႀကီးဘူးေပါ့။ ဟုတ္တယ္ေလ … ဘယ္ဝင္းဒိုးကို သံုးသံုး ကြန္ပ်ဴတာပြင့္ၿပီး အလုပ္လုပ္လုိ႔ ရဖို႔ပဲ အဓိက မဟုတ္လား။ အခုေတာ့ ကိုယ္က ေသခ်ာ ေလ့လာထားလို႔ ေသခ်ာသိေတာ့ XP ထက္ 7 က သာလြန္သည့္ အခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီးကို သိေနၾကသည္။ သိေနေတာ့ XP ကို ပစ္၍ 7 ကို သံုးခ်င္ၾကသည္။ XP ႏွင့္ 7 ၾကားထဲ အသံုးျပဳပံု ကြဲလြဲခ်က္ အခ်ိဳ႕ကို ႐ွာေဖြ သင္ၾကား ၾကရသည္။ ျပန္ေလ့လာ ၾကရသည္။ စိတ္ပင္ပန္း လူပင္ပန္း ျဖစ္ၾကရသည္။

            ထားေတာ့ … Microsoft ၏ ျပတင္းေပါက္ မ်ားမွခြဲထြက္၍ Open Source ျဖစ္သည့္ Ubuntu ႏွင့္ ရင္းႏွီး လာၾကေတာ့ ပိုဒုကၡ ေရာက္ေတာ့သည္။ ဗိုင္းရပ္စ္ရန္မွ ကင္းေဝးသည့္ Ubuntu ကို ေျပာင္းလည္း သံုးခ်င္သည္။ သို႔ေသာ္ In-touch ျဖစ္ဖို႔က အခ်ိန္ျပန္ေပး ရမည္။ အလုပ္မအား ၾကရသည့္ ၾကားထဲမွ ဒါကို အစကေန ျပန္ေလ့လာ ေနၾကဖို႔ မလြယ္။ တကယ့္ကို လိုက္ေလ ေဝးေလ ျဖစ္ၾကရသည္။ ဒီတစ္ခုထဲလား .. ဆိုေတာ့ မဟုတ္ပါ။ ႐ွိေသး၏။ သူရႆဝါတို႔ စၿပီးသံုးတုန္းက ကြန္ပ်ဴတာေတြက ေမာ္ဒယ္နိမ့္သည္။ ေနာက္ပိုင္း ေပၚလာလိုက္တာ .. Pentium ေတြေရာ၊ Core i3, Core i5, Core i7 စသည္ျဖင့္။ တစ္ခုေပၚလိုက္ လိုခ်င္လိုက္ .. အဲဒါေလး သံုးလို႔မွ စက္ေတာင္ ဖုန္မတက္ေသး … ထပ္ၿပီး ေပၚလိုက္၊ လိုခ်င္လိုက္ႏွင့္။ သံသရာက မဆံုးေတာ့။